Το γάγγλιο είναι καλοήθης κύστη γεμάτη με διαυγές κολλώδες υγρό που εξορμά από παρακείμενη άρθρωση (συνήθως την άρθρωση του καρπού) και μπορεί να επηρεάζει την κίνηση των αρθρώσεων ή να προκαλεί πόνο από πίεση των παρακείμενων μαλακών μορίων ή νεύρων.
Τα μεγάλα γάγγλια δεν είναι ανεκτά και από αισθητικής πλευράς, ενώ μπορεί να προκαλούν πόνο κατά την κίνηση ή ακόμη και παραμόρφωση των νυχιών.
Οι θέσεις που εμφανίζονται συνήθως είναι:
-Στη ραχιαία επιφάνεια της φαλαγγοφαλαγγικής άρθρωσης των δαχτύλων
-Στη ράχη του καρπού (70 %)
-Στην κερκιδική και παλαμιαία πλευρά του καρπού
-Στη βάση των δακτύλων
-Ενδοοστικά, στα οστά του καρπού
Είναι άγνωστο γιατί δημιουργούνται τα γάγγλια. Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι μπορεί να οφείλονται σε τραυματισμό ή εκφυλιστικές αλλοιώσεις των ιστών που παράγουν αρθρικό ή υγρό “λιπάνσεως” των αρθρώσεων. Το μέγεθος των γαγγλίων μπορεί να αυξομειώνεται, ανάλογα με το πόσο κουράζουμε το χέρι μας.
Συμπτώματα
Το γάγγλιο μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματικό και είναι πιθανόν να υποχωρήσει προοδευτικά ακόμη και χωρίς θεραπεία. Όμως πολλές φορές μπορεί να είναι επώδυνο, ή να πιέζει το μέσο ή το ωλένιο νεύρο, προκαλώντας μουδιάσματα ή αδυναμία στα δάκτυλα. Χαρακτηριστικό είναι ότι, τα συμπτώματα δεν επιδεινώνονται. Εσωτερικά γάγγλια μπορεί να προκαλέσουν εντονότερη συμπτωματολογία, παρά το μικρό τους μέγεθος.
Θεραπεία
Τα γάγγλια στην περιοχή του καρπού μπορεί να υποχωρήσουν με παροδική ακινητοποίηση. Η παρακέντηση του γαγγλίου μπορεί αποτελεί παροδική λύση του προβλήματος. Σε αυτή, αφαιρείται το ζελατινώδες υγρό του γαγγλίου και εφαρμόζεται πιεστική επίδεση ή νάρθηκας.Συνήθως όμως επανεμφανίζονται.
Το γάγγλιο μπορεί να θεραπευτεί οριστικά με χειρουργική αφαίρεση για την οποία συνήθως δεν απαιτείται νοσηλεία και αφαιρείται με τοπική αναισθησία. Η αφαίρεση του γαγγλίου γίνεται διά μέσου μιας τομής ακριβώς πάνω από τη διόγκωση και αφαιρείται μαζί με το μίσχο του. Σε γάγγλια στα δάκτυλα είναι σημαντικό να αφαιρούνται και τα οστεόφυτα που συχνά έχουν σχετίζονται με το σχηματισμό του γαγγλίου. Μετεγχειρητικά, στα γάγγλια που αφορούν τα δάχτυλα εφαρμόζεται ελαφριά πιεστική επίδεση, ενώ στα γάγγλια του καρπού ακινητοποίηση με γύψινο νάρθηκα. Φυσιοθεραπευτική αγωγή κρίνεται απαραίτητη προς αποκατάσταση της κινητικότητας της αρθρώσεως, ειδικά στα γάγγλια που εξορμούν από την άρθρωση του καρπού.
Ο συνήθης χρόνος αποθεραπείας έπειτα από χειρουργική επέμβαση είναι δύο με τρεις εβδομάδες. Η επανεμφάνιση των γαγγλίων, στις περιπτώσεις που η αφαίρεση είναι πλήρης, είναι σπάνια.
