Ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα: τελικός κριτής της δύσοσμης υπόθεσης στην οποία εμπλέκεται η ευρωβουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ κ. Εύα Καϊλή, είναι φυσικά η Δικαιοσύνη.

Μπορεί οι ενδείξεις και τα ευρήματα των ερευνών των βελγικών αρχών να είναι συντριπτικά εις βάρος της, γι’ αυτό και κρατείται, αλλά εναπόκειται στην Δικαιοσύνη να αποφανθεί αν είναι και αποδείξεις, βασισμένες σε αδιάσειστα στοιχεία.

Κι’ ας συνεχίσουμε πάλι με… τα αυτονόητα: δικαίωμα του κ. Ανδρουλάκη, να διαγράψει από το κόμμα (όπως έκανε και η σοσιαλιστική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου) την κ. Καϊλή. Αλλά η εσπευσμένη ταυτόχρονη (κωμική, αμήχανη, υστερόβουλή, χωρίς ίχνος αποδείξεων…) επίθεσή του στην ΝΔ, «καταγγέλλοντας» ότι η ευρωβουλευτής λειτουργούσε στο Ευρωκοινοβούλιο ως «Δούρειος Ίππος» της ΝΔ, ποια στην ευχή λογική έχει; Τι σχέση, κ. Ανδρουλάκη, έχει… ο φάντης με το ρετσινόλαδο που καλείται να πιεί το κόμμα σας εξ αιτίας της υπόθεσης;

Εκτός από τις διαγραφές και τις εκκαθαρίσεις σε λίγο θα βγάζουν δελτία Τύπου και θα ρωτάνε ποια είναι αυτή που παρίστανε την ευρωβουλευτή μας χωρίς να έχουμε ιδέα. Ίδιες ακριβώς πρακτικές γελοιότητας με τη χωματερή του ΣΥΡΙΖΑ.

Περίεργο που ο σύντροφός Ανδρουλάκης δεν λαμβάνει υπόψιν του το τεκμήριο της αθωότητας. Εκτός αν γνωρίζει κάτι περισσότερο.

Γιατί ως ξένο σώμα δεν είχε διαγραφεί; Τα αδικαιολόγητα δεν δικαιολογούνται. Σε ποιο κόμμα ανήκε όλοι το ξέρουμε. Τώρα κατάλαβαν όλοι γιατί παρακολουθείτο ο Ανδρουλακης εσείς ακόμη;

Έρχεται και άρση ασυλίας.