«Είναι πολλά τα λεφτά» λέει η πασίγνωστη ατάκα, η οποία ταιριάζει… γάντι σε αυτό που σχεδιάζει η κυβέρνηση, δηλαδή στην απεμπλοκή από το ΔΝΤ και την Τρόικα ένα χρόνο νωρίτερα από τον προγραμματισμό. Ακόμα κι αν αφήσει κανείς στην άκρη το ότι το επιδιωκόμενο βελούδινο διαζύγιο με το Ταμείο προϋποθέτει τη συναίνεση των Ευρωπαίων, έτσι ώστε να καταστεί ομαλή η πρόσβαση στις αγορές, το «κενό» που θα πρέπει να καλύψει μόνη της η Αθήνα προκαλεί δέος. Κι αυτό γιατί αν αθροίσει κανείς τις λήξεις ομολόγων της επόμενης διετίας, τις λήξεις των δόσεων προς το Ταμείο αλλά και το χρηματοδοτικό «κενό» που ούτως ή άλλως υπήρχε, το… κοντέρ γράφει 36,5 δισ ευρώ!
Αυτή τη στιγμή το Ταμείο “χρωστάει” τις δύο τελευταίες δόσεις του 2014 συνολικού ύψους 7 δισ ευρώ, τις οποίες για να τις εκταμιεύσει θα πρέπει να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, δηλαδή να υλοποιήσει η κυβέρνηση όσα έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να κάνει, όπως η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, οι ανατροπές στο νόμο για τις απεργίες, το άνοιγμα του Ασφαλιστικού. Στη περίπτωση του διαζυγίου, πέρα από αυτά τα 7 δισ ευρώ η Αθήνα θα πει “όχι” και στα 9 δισ ευρώ των δόσεων της διετίας 2015- 2016, ανεβάζοντας έτσι τον πήχη στα 16 δισ ευρώ. Η μη ολοκλήρωση της αξιολόγησης θέτει βέβαια θέμα εκταμίευσης και για τους Ευρωπαίους, οι οποίοι “χρωστάνε” 2,9 δισ ευρώ ως τελευταία δόση, ενώ γεννάται ερώτημα εάν στην περίπτωση διαζυγίου, οι Κεντρικές Τράπεζες θα επιστρέψουν τα 5,8 δισ ευρώ από τα κέρδη επί των ελληνικών ομολόγων, ανεβάζοντας έτσι τον ευρωπαϊκό λογαριασμό στα 8,7 δισ ευρώ.
Το πρόβλημα είναι κατ’ αρχήν, ότι τη διετία που ακολουθεί λήγουν ομόλογα ύψους 12,2 δισ ευρώ, που ΔΕΝ ανήκουν στα χαρτοφυλάκια Κεντρικών Τραπεζών άρα η Αθήνα δεν μπορεί να προσδοκά τη μετακύλιση τους, στο πλαίσιο των αποφάσεων για την ελάφρυνση του Χρέους. Στο ίδιο χρονικό διάστημα η Ελλάδα πρέπει να εξοφλήσει στο ΔΝΤ άλλα 11,7 δισ ευρώ, έναντι των δανείων που έχει λάβει από το Μάιο του 2010, ενώ το… κερασάκι στην τούρτα είναι το χρηματοδοτικό “κενό” του 2015, που σύμφωνα με την τελευταία Έκθεση του ΔΝΤ ανέρχεται στα 12,6 δισ ευρώ, ανεβάζοντας έτσι τις συνολικές χρηματοδοτικές ανάγκες στα 36,5 δισ ευρώ.
Η πρόθεση του οικονομικού επιτελείου είναι να ανατρέψει ουσιαστικά πλήρως τις προβλέψεις της Τρόικας αλλά και διεθνών αναλυτών, που ανέφεραν έως τώρα ότι η πλήρης κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της Ελλάδας, δεν προβλέπεται να καταστεί εφικτή νωρίτερα από το 2018 ή το 2020. Προϋπόθεση για να συμβεί αυτό είναι κατ’ αρχήν η έξοδος από το Μνημόνιο να είναι απολύτως ομαλή, χωρίς αστερίσκους, έτσι ώστε οι αγορές να μην ποντάρουν για μια ακόμα φορά εναντίον της Αθήνας. Δεύτερη προϋπόθεση είναι να πείσει η Αθήνα τους συνεταίρους της και ακολούθως τις αγορές, ότι θα παραμείνει στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων, χωρίς να έχει στο… σβέρκο της την Τρόικα, κάτι που ούτως ή άλλως θα συμβεί λόγω των πολύ αυστηρότερων κανόνων εποπτείας που προβλέπει το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας.
Ως προς το “κενό” χρηματοδότησης, από τις πρώτες εκδόσεις ομολόγων και την ανταλλαγή εντόκων γραμματίων- πέρα από το θετικό κλίμα- η Ελληνική Δημοκρατία έχει εξασφαλίσει 6 δισ ευρώ. Προ των πυλών είναι μια ακόμα έκδοση, αυτή τη φορά 7ετούς ομολόγου, απ’ όπου εκτιμάται ότι μπορούν να αντληθούν τουλάχιστον 4 δισ ευρώ, ενώ από τα αδιάθετα κεφάλαια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικού Σταθερότητας υπολογίζεται ότι στη χειρότερη περίπτωση θα αξιοποιηθούν για τις χρηματοδοτικές ανάγκες 5 με 6 δισ ευρώ. Ταμειακή διευκόλυνση έως και 5 δισ ευρώ μπορούν να παράσχουν μέσω repos και οι Φορείς της Γενικής Κυβέρνησης.
