Τα τελευταία χρόνια δεν βλέπω σχεδόν ποτέ τηλεόραση, και είναι μια συνειδητή επιλογή.
Θεωρώ ότι στον τομέα της Ενημέρωσης, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, ο πολίτης κάθε άλλο παρά ενημερώνεται.
Ως επί το πλείστον παραπληροφορείται.
Παρ’ όλ’ αυτά, την εβδομάδα που μας πέρασε παρακολούθησα την εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου επειδή είχε καλεσμένο τον Σταύρο Θεοδωράκη.
Ένα άτομο που έχει συζητηθεί πολύ, όπως και το προσωποπαγές του κόμμα «Το Ποτάμι», που υποτίθεται ότι ευαγγελίζεται το καινούργιο και φυσικά βρίσκεται μονίμως στην επικαιρότητα χωρίς να έχει ψελλίσει ούτε μια σοβαρή πρόταση κατά την ταπεινή μου άποψη.
Αυτά που άκουσα από τον κύριο Θεοδωράκη, λοιπόν, στον Ενικό θα μπορούσε ο καθένας από μας να τα πει με μεγάλη άνεση.
Η επιτομή της κοινοτυπίας και του λαϊκισμού.
Ακούσαμε ότι βγάζουμε καλό λάδι και ότι έχουμε ήλιο και θάλασσα.
Τι πρωτότυπο!
Καμία σοβαρή πρόταση, κανένα ιδεολογικό στίγμα προσπαθώντας να γίνουμε σε όλους αρεστοί.
Ακούσαμε το απίστευτο, το ότι δηλαδή όσοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν παραιτούνται για να αναζητήσουν δουλειά στον ιδιωτικό τομέα «τα πιάνουν».
Οποιοσδήποτε άλλος ειχε εκστομίσει αυτά τα λόγια θα είχε κατηγορηθεί τουλάχιστον για ολοκληρωτική, φασίζουσα αν όχι φασιστική ρητορική.
Ακούσαμε ότι πήγε στη Φυλή όπου και συνάντησε χαμογελαστούς ανθρώπους που του πρόσφεραν γιουβέτσι από φτερούγες κοτόπουλου γιατί ήσαν φτωχοί αλλά ευτυχισμένοι.
Ο πλήρης εξευτελισμός αυτών των ανθρώπων on camera από έναν τύπο που δηλώνει «επαναστάτης» και «αντισυστημικός»!
Ακούσαμε ακόμα ότι οι ιδεολογίες έχουν ξεπεραστεί.
Ζήτω οι απολιτίκ σούπα δηλαδή.
Κάποιοι μπορεί να γοητεύονται αλλά είτε μας αρέσει είτε όχι, οι ιδεολογίες δεν είναι νεκρές.
Σε όλες τις χώρες η πολιτική αντιπαράθεση γίνεται μεταξύ κομμάτων με ένα μίνιμουμ ιδεολογικό προσανατολισμό.
Η δε πλήρης ισοπέδωση όλων των άλλων με το επιχείρημα ότι άπαντες πλην του Σταύρου είναι άχρηστοι συνιστά για μένα την πιο ακραία μορφή λαϊκισμού.
Δεν θα ψήφιζα ποτέ Ποτάμι ακόμα κι αν δεν ανήκα σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.
Στο ευρωκοινοβούλιο αναγκάστηκε να ενταχθεί σε συγκεκριμένη ομάδα.
Εδώ μάς λέει ότι είναι το κόμμα χωρίς ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Λυπάμαι αλλά δεν είναι δυνατόν να καταγγέλλεις το παλιό, τον λαϊκισμό και παλαιοκομματικές νοοτροπίες ενώ την ίδια στιγμή ο δικός σου λόγος είναι γεμάτος από ότι πιο παλιό και ξεπερασμένο.
Όσο για την αλαζονεία της προσδοκίας να καταλήξει με διψήφια νούμερα απαξιώνοντας κόμματα που μπήκαν στη Βουλή με μικρότερα ποσοστά συνιστά προσβολή όσων χιλιάδων πολιτών τα επέλεξαν.
Οι δημοκρατίες και ο κοινοβουλευτισμός όμως έτσι λειτουργούν.
Κατά τη γνώμη μου το Ποτάμι αντιπροσωπεύει ό,τι πιο παλαιοκομματικό και λαϊκίστικο υπάρχει.
Ευχαριστώ δηλαδή αλλά δεν θα πάρω.
Αυτά…
