Εδώ και περίπου τριάντα χρόνια, το Ιράν δεν κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια. Αθόρυβα αλλά σταθερά, εξελίσσει το πυραυλικό του πρόγραμμα. Από εκεί που στο παρελθόν είχε πυραύλους μικρού βεληνεκούς που μετά βίας έφταναν τα 300 χιλιόμετρα, πλέον έχει κατασκευάσει συστήματα μεγάλου βεληνεκούς που μπορούν να ταξιδέψουν έως και 2.500 χιλιόμετρα.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι σήμερα, το οπλοστάσιο της Τεχεράνης υπολογίζεται πως έχει την εμβέλεια να χτυπήσει το Ισραήλ, τα κράτη του Κόλπου, την Τουρκία, ακόμα και κάποιες περιοχές της Ευρώπης. Ανάμεσα σε αυτά τα όπλα με τη μεγαλύτερη εμβέλεια, ξεχωρίζουν μοντέλα όπως ο Soumar και ο Shahab-3.

Αυτή η εξέλιξη δεν έγινε τυχαία. Δείχνει ότι το Ιράν έχει ρίξει πολύ χρήμα και χρόνο για να χτίσει ένα ισχυρό αποτρεπτικό τείχος και να δείξει τη δύναμή του. Στην ουσία, έχουν αλλάξει εντελώς τις στρατηγικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.

Πλέον, αν κάποιος θέλει να κάνει γεωπολιτικούς υπολογισμούς για την ασφάλεια της περιοχής, πρέπει πρώτα να σκεφτεί πόσο μακριά φτάνουν οι ιρανικοί πύραυλοι, πόσο εύστοχοι είναι και πόσο αντέχουν σε χτυπήματα.

Το μεγάλο ερώτημα:

Εσείς τι πιστεύετε; Όλη αυτή η πυραυλική επέκταση του Ιράν είναι απλά μια ασπίδα για να κρατάει τους εχθρούς μακριά, ή είναι ένα εργαλείο για να κάνει κουμάντο στην ευρύτερη περιοχή;

Μείνετε συντονισμένοι μαζί μας για όλες τις τελευταίες εξελίξεις.