Εδώ και 45 χρόνια ο Μάρτιν και Σινφορόσα Colomer είναι οι μοναδικοί κάτοικοι ενός εγκαταλελειμμένου χωριού της Ισπανίας, του La Estrella.
Είναι περίεργο να ζεις μόνος σου, χωρίς ανθρώπινη επαφή με μοναδική σου παρέα να είναι ο άνθρωπός σου, τρία σκυλιά, τέσσερις κότες, ένας κόκορας, 25 γάτες και μερικές μέλισσες. Η πιο κοντινή κατοικημένη περιοχή είναι 25 χλμ. Μακριά.
Το χωριό La Estrella δεν ήταν πάντα έτσι. Οπως σημειώνει το odditycentral.com, κάποια στιγμή η ζωή έσφυζε με εκατοντάδες κατοίκους, δύο σχολεία, μερικά μπαρ και εκκλησία. Για την ακρίβεια το χωρίο αυτό έχει τη δική του ιστορία, καθώς φαίνεται πως ήταν το μέρος, που κατοικούσαν οι ερωμένες πολλών πλούσιων ανδρών.
Σύμφωνα με πηγές, μια σφοδρή καταιγίδα το 1883 οδήγησε στον θάνατο περίπου τους μισούς κατοίκους και κατέστρεψε τουλάχιστον 17 σπίτια. Η πλατεία του χωριού, το πρεσβυτέριο και η εκκλησία παρέμειναν ανέπαφα. Μάλιστα, για όλους εκείνους που έχασαν τη ζωή τους ανεγέρθηκε ένα μνημείο.
Μετά την καταιγίδα τίποτα δεν έμεινε ίδιο στο La Estrella. Ο τόπος έχασε τη μαγεία του και οι ντόπιοι άρχισαν να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους προς αναζήτηση μιας νέας ζωής.
Η ιστορία του Μάρτιν και της Σινφορόσα ξεκινά περίπου 70 χρόνια πριν, όταν και ενώθηκαν μετά δεσμά του γάμου.
Οι δυο τους αποφάσισαν να μείνουν στο χωριό, παρότι έβλεπαν τους άλλους να φεύγουν. «Περίπου 150 με 200 άνθρωποι έμεναν εδώ παλιά. Είχαμε δασκάλες, δήμαρχο, σερίφη και ιερέα. Μέσα σε δύο χρόνια, σχεδόν όλοι έφυγαν», λέει ο Μάρτιν.
Δυστυχώς, η κόρη του ζευγαριού πέθανε μόλις στα 12 της χρόνια από εμβολή στο κεφάλι.
«Πολλοί μας ρωτάνε ”πως ζούμε” και τους λέω ”ελάτε να ζήσετε και δείτε πως είναι”», αναφέρει ο Μάρτιν.
«Επειδή, η γυναίκα μου γεννήθηκε εδώ, έχει ζήσει όλη της ζωή εδώ, δεν θέλει να φύγει. Αν ήταν στο χέρι μου, θα είχαμε φύγει εδώ και καιρό. Ωστόσο, δεν μπορώ να την αφήσω», συμπληρώνει.
Σήμερα, ο Μάρτιν, 79 ετών, και η Σινφορόσα, 82, ζουν χωρίς τηλέφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρισμό και νερό. Εχουν ένα παλιό αυτοκίνητο για να πηγαίνουν μια στο τόσο στην πιο κοντινή πόλη. Παρόλο αυτά δείχνουν ευτυχισμένοι με την ζωή τους.
«Ασχολούμαστε με τα ζώα και με τις κερασιές μας», λέει, «Το ραδιόφωνο είναι αρκετό, ενώ τα περισσότερα σαββατοκύριακα κάποιος μας επισκέπτεται», προσθέτει.
