Μια νέα εικόνα έχουμε πλέον για το τι πραγματικά συμβαίνει στα έγκατα της γης, δίπλα ακριβώς από την Κωνσταντινούπολη. Επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν για πρώτη φορά ένα λεπτομερές, τρισδιάστατο μοντέλο του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας, ρίχνοντας φως στο σημείο που φοβούνται όλοι ότι μπορεί να δώσει τον επόμενο μεγάλο σεισμό.

Τι ανακάλυψαν κάτω από τη θάλασσα

Η ομάδα των ερευνητών, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιασούο Ογκάουα και τη δρα Τουλάι Καγιά-Εκέν, δεν έμεινε στις κλασικές μεθόδους. Χρησιμοποίησαν μια προηγμένη τεχνική (ηλεκτρομαγνητική απεικόνιση) για να «σκανάρουν» το υπέδαφος κάτω από τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Φανταστείτε το σαν μια αξονική τομογραφία της Γης.

Η μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο περιοδικό Geology, αποκαλύπτει πώς είναι η δομή των πετρωμάτων σε μεγάλο βάθος. Το σημαντικότερο; Βρήκαν διαφορές στην «αντοχή» των πετρωμάτων, κάτι που εξηγεί πώς και πού μαζεύεται η ενέργεια.

Το «κλειδωμένο» ρήγμα και ο κίνδυνος

Γιατί μας νοιάζει αυτό; Επειδή το Ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας είναι από τα πιο επικίνδυνα στον κόσμο. Το συγκεκριμένο κομμάτι κάτω από τον Μαρμαρά θεωρείται «σεισμικό κενό». Αυτό σημαίνει ότι, σε αντίθεση με άλλα σημεία που έχουν σπάσει και έχουν δώσει σεισμούς, το συγκεκριμένο σημείο είναι «κλειδωμένο».

Όταν ένα ρήγμα είναι κλειδωμένο, συσσωρεύει συνεχώς πίεση και ενέργεια. Όσο περισσότερο καιρό μένει έτσι, τόσο πιο βίαιο μπορεί να είναι το σπάσιμο όταν τελικά συμβεί.

Πώς βοηθάει το 3D μοντέλο

Το νέο τρισδιάστατο μοντέλο δεν είναι απλώς μια ωραία εικόνα. Δείχνει στους επιστήμονες:

• Ποια τμήματα του ρήγματος έχουν συγκεντρώσει τη μεγαλύτερη πίεση.
• Ποια είναι η περιεκτικότητα των πετρωμάτων σε υγρά (κάτι που παίζει τεράστιο ρόλο στην πρόκληση σεισμών).
• Πιθανά σενάρια για το μέγεθος και το επίκεντρο μιας μελλοντικής δόνησης.

Όπως εξήγησε η ερευνητική ομάδα, καταλαβαίνοντας καλύτερα τη μηχανική του ρήγματος σε βάθος δεκάδων χιλιομέτρων, μπορούμε να εκτιμήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τον κίνδυνο. Δεν μπορούμε να σταματήσουμε τον σεισμό, αλλά γνώση σημαίνει καλύτερη προετοιμασία και λιγότερες καταστροφές όταν η φύση αποφασίσει να «μιλήσει».

Η έρευνα αυτή θεωρείται βήμα-σταθμός, καθώς μέχρι τώρα οι επιστήμονες είχαν εικόνα κυρίως σε δύο διαστάσεις (2D). Τώρα, βλέπουν τον «εχθρό» σε όλο του τον όγκο.