Κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί ουσιαστικά με δογματισμούς και ιδεοληψίες.
Αυτό πρέπει επιτέλους να το καταλάβουν τα ελληνικά πολιτικά κόμματα και να επιλέξουν τη σύνθεση και την ευελιξία , προκειμένου να δώσουν ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες λύσεις στα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα.
Και για να είμαστε ξεκάθαροι. Αυτά τα προβλήματα δεν είναι μόνο οικονομικά και κοινωνικά. Υπάρχουν μείζονα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εσωτερικής ασφάλειας που πρέπει να προσεχτούν ιδιαίτερα.
Η επόμενη κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή, θα πρέπει να βγάλει τις ιδεολογικές της παρωπίδες και να δει σφαιρικά την κατάσταση επιλέγοντας τις βέλτιστες λύσεις και όχι τις «δεξιές» ή τις «αριστερές» λύσεις.
Οι νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες του τύπου «τα δίνω όλα στις αγορές» ή οι αριστεροί δογματισμοί «το κράτος πρέπει να είναι πανίσχυρο και στην αγορά» δεν έχουν θέση στη σημερινή Ελλάδα της οικονομικής και κοινωνικής ανέχειας.
Οι αλόγιστες ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας ή κερδοφόρων επιχειρήσεων δεν συμβάλουν στην επιχειρηματικότητα.
Αλλά ούτε και οι κρατικοποιήσεις αποτελούν ένα αποδεκτό μοντέλο στην σημερινή παγκόσμια πραγματικότητα.
Υπάρχει πάντα και η «χρυσή τομή». Το κράτος έχει το θεσμικό του ρόλο και η ιδιωτική πρωτοβουλία έχει τις δυνατότητες να δώσει πνοή στην οικονομία.
Οι επενδύσεις και ιδιαίτερα οι ξένες επενδύσεις είναι άκρως αναγκαίες για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, αλλά ορισμένες δήθεν ιδιωτικοποιήσεις που στην πραγματικότητα αποτελούν «δώρα» σε ημέτερους επενδυτές δεν προσφέρουν τίποτε.
Και βέβαια για τις κρατικοποιήσεις ούτε λόγος. Το κράτος διαχρονικά έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί να παίζει το ρόλο του επιχειρηματία.
Το ίδιο συμβαίνει και στα εθνικά θέματα και στα θέματα εσωτερικής ασφάλειας.
Οι πολιτικοί μας ένθεν και κείθεν θα πρέπει να σταματήσουν να τα βλέπουν όλα άσπρα ή μαύρα.
Να κλείσουμε ερμητικά τα σύνορα μας στους μετανάστες, και όσους βρίσκονται στη χώρα μας να τους διώξουμε, δεν είναι λύσεις.
Όπως λύση δεν είναι και να γκρεμίσουμε τα σύνορα μας για μπουν στην Ελλάδα ανεξέλεγκτα όποιοι το επιθυμούν είτε για να μείνουν είτε για να περάσουν σε άλλες χώρες.
Λύση δεν είναι να αφοπλίσουμε την αστυνομία ή να καταργήσουμε τα ΜΑΤ.
Όπως λύση δεν είναι η πολιτική ηγεσία να χρησιμοποιεί την αστυνομία για την καταστολή των διεκδικήσεων των πολιτών.
Οι αφορισμοί και οι μονομανίες δεν προσφέρουν τίποτε απολύτως στην εθνική προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της χώρας.
Το αντίθετο την σπρώχνουν βαθύτερα στα προβλήματα.
Οι πολίτες έχουν αποδείξει με την εκλογική τους συμπεριφορά ότι δεν τους ενδιαφέρει αν οι λύσεις που θα δοθούν είναι δεξιές ή αριστερές.
Τους ενδιαφέρει να είναι οι βέλτιστες λύσεις.
Και όποιος πολιτικός σχηματισμός επιμείνει στις ιδεοληψίες και τους δογματισμούς του, απλά και αυτός θα αποτύχει.
