Κάποτε ο Γιώργος Κατσιφάρας είχε πει το περίφημο: «Αν δεν ήταν ο Ανδρέας δεν θα μας γνώριζε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας».
Αυτή την ιστορική αλλά και αληθινή ρήση θα πρέπει να την επαναφέρουν στο μυαλό τους αλλά και να την εξετάσουν κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ.
Με τις αντιφατικές δηλώσεις που κάνουν κάποια στελέχη του Σύριζα δείχνουν να μην έχουν καταλάβει ούτε γιατί εκλέχτηκε πρώτο κόμμα ο Σύριζα , ούτε ότι η άσκηση εξουσίας χρειάζεται σοβαρότητα και κυρίως πράξεις . Η κυβέρνηση δεν είναι ο φιλολογικός σύνδεσμος της Κάτω Μαγούλας όπου ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει.
Καλή η εσωκομματική δημοκρατία και οι απόψεις. Αναγκαία, δημιουργική και εποικοδομητική θα πρόσθετα. Και ασφαλώς μέσα στο κόμμα πρέπει ο καθείς να παλεύει για τις απόψεις του. Αυτά όμως εκεί, στο κόμμα! Στο δημόσιο λόγο θα πρέπει να εκφράζεται η άποψη της όποιας πλειοψηφίας.
Όταν όμως εκφράζονται δημόσια σε στυλ «ότι του φανεί του Λολοστεφανή», τότε και την κοινωνία μπερδεύουν και μη αποτελεσματικοί είναι στην άσκηση της εξουσίας.
Να συνεννοηθούμε λοιπόν…
Ας πάρει λοιπόν ο πρωθυπουργός το θεσμικό όπλο που του δίνει ο ρόλος του πρωθυπουργού βάσει του Συντάγματος και ας τελειώσει το γρηγορότερο με τις παλινωδίες, τις αντιφάσεις και τις τρέλες που λένε κάποιοι . Ο κόσμος δεν έγινε ξαφνικά αριστερός η ριζοσπαστικός και ψήφισε Σύριζα. Ούτε διάβασε, εμπέδωσε και ασπάστηκε το Κεφάλαιο του Μαρξ.
Ο κόσμος ψήφισε Σύριζα γιατί αφενός σιχάθηκε τους προηγούμενους και τους θεώρησε υπεύθυνους για την οικονομική καταστροφή που ζει και γιατί πίστεψε στις δυνατότητες και στην προσωπικότητα του Τσίπρα. Δεν τον επέλεξε για πρωθυπουργό ώστε να χαράζουν κυβερνητική πολιτική οι συνιστώσες. Όσα χρόνια χάραζαν πολιτική οι συνιστώσες η κοινωνία τους τοποθετούσε με την ψήφο της στο 3% του εκλογικού σώματος.
Όσοι-ες λοιπόν τον αμφισβητούν ή τον υπονομεύουν καλό θα είναι να θυμηθούν την φράση του Κατσιφάρα. Γιατί χωρίς τον Τσίπρα οι περισσότεροι-ες από αυτούς δεν θα είχαν εκλεγεί βουλευτές αλλά το πολύ-πολύ διαχειριστές της πολυκατοικίας τους!
Για να μην ξεχνιόμαστε…
