Η χορήγηση οξυγόνου συγκαταλέγεται στα πρώτα μέτρα που πρέπει να χρησιμοποιήσει ένας γιατρός για να αντιμετωπίσει το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Οι κινητές μονάδες είναι εφοδιασμένες με συσκευές οξυγόνου που παρέχουν οξυγόνο στον εμφραγματία που μεταφέρουν.
Στη βιβλιογραφία όμως των τελευταίων χρόνων εμφανίστηκαν πειραματικές μελέτες που υποστηρίζουν ότι το οξυγόνο προκαλεί αγγειοσύσπαση, δηλαδή σπασμό των αρτηριών, και αυξάνει τις οξειδωτικές ρίζες που αποτελούν στοιχείο καταστροφής των κυττάρων του σώματος.
Μια τέτοια μελέτη δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας («Circulation»), το οποίο χαρακτηρίζεται και ως το «ευαγγέλιο της καρδιολογίας».
Στη μελέτη αυτή χορηγήθηκε σε αρρώστους οξυγόνο με μάσκα κατά την οξεία φάση του εμφράγματος μέσα στο ασθενοφόρο και παρατηρήθηκε ότι τα ένζυμα καταστροφής του καρδιακού κυττάρου ήταν περισσότερο αυξημένα συγκριτικά με τους αρρώστους που αντί για οξυγόνο τους χορηγούνταν αέρας με μάσκα.
Έξι μήνες αργότερα οι ερευνητές μέτρησαν την έκταση του εμφράγματος με μαγνητική τομογραφία. Το εντυπωσιακότερο εύρημα της μελέτης ήταν ότι τόσο στην οξεία φάση του εμφράγματος όσο και ύστερα από έξι μήνες βρέθηκε ότι οι ασθενείς που λάμβαναν οξυγόνο ήταν εκείνοι που είχαν μεγαλύτερα σε έκταση εμφράγματα.
Κατά συνέπεια, προκύπτει ότι το οξυγόνο όταν χορηγείται στην οξεία φάση του εμφράγματος όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά αντίθετα βλάπτει. Πρόκειται αναμφισβήτητα για μία μελέτη που αν επιβεβαιωθεί, ανατρέπει ένα ιατρικό θέσφατο.
