«Ηθελα να με αγαπούν και να με χαϊδεύουν. Ο φόβος μου όμως και η ανασφάλειά μου με έκαναν να νομίζω ότι δεν μου αξίζει να αγαπηθώ, έλεγε ο συγγραφέας Mark O’Brien
Γιατί τo σεξ είναι ταμπού για τα άτομα με ειδικές ανάγκες; Πώς μπορεί να αλλάξει στάση η κοινωνία στο θέμα αυτό;
Το ζήτημα αυτό απασχολεί για χρόνια τόσο τους ψυχολόγους όσο και τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κάποια αναπηρία. Ακαδημαϊκοί, καλλιτέχνες και ηθοποιοί μιλούν για το θέμα σε άρθρο που δημοσιεύει ο «Independent» και εξηγούν γιατί δεν πρέπει να αποτελεί το σεξ ταμπού για άτομα με αναπηρία.
Η χορεύτρια Millie Dollar ανέβηκε στη σκηνή του Θεάτρου Epstein στο Λίβερπουλ και είπε σχετικά: «Η αναπηρία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συγχέεται με το σεξ. Εχω δει καλλιτέχνες που έχουν προβλήματα και το κοινό δεν μπορεί να το καταλάβει. Κάνουν πολλές πρόβες και εργάζονται τόσο σκληρά για την λαμπερή πρεμιέρα».
Ο Mat Fraser που εμφανίζεται στη δημοφιλή σειρά «American Horror Story» λέει χαρακτηριστικά: «Οταν κάποιος έχει κάποιου είδους αναπηρία- όπως εγώ ο κόσμος θα σκεφτεί δύο πράγματα ή ότι δεν μπορείς να παλέψεις ή ότι δεν μπορείς να κάνεις σεξ. Εγώ σαν πληροφορώ πως έχω μαύρη ζώνη και είμαι πολύ καλός στο σεξ. Οι φυσικές απολαύσεις στη ζωή είναι πολύ σημαντικές για μένα».
Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες δεν κάνουν μακροχρόνιες σχέσεις και σπάνια παντρεύονται κάποιον αρτιμελή. Γκάλοπ που είχε κάνει βρετανική εφημερίδα το 2014 είχε ρωτήσει αν έχετε κάνει ή θα κάνατε σεξ με κάποιον που έχει κάποια φυσική ανικανότητα. Το 44% των ερωτηθέντων απάντησε: «Οχι, και ούτε πισεύω ότι θα έκανα».
Η σεξουαλικότητα των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες έχει κατασταλεί, εκμεταλλευτεί και κατά καιρούς καταστραφεί, κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων. Εχει θεωρηθεί ως ύποπτη, και διαφορετική από την σεξουαλικότητα των ατόμων χωρίς αναπηρία. Λοιπόν, πώς μπορούμε να μεταφέρουμε τις αρνητικές εικόνες της αναπηρίας και της σεξουαλικότητας που εξακολουθούν να κυριαρχούν ως στάση στην κοινωνία μας; Εδώ και πολλές δεκαετίες τα άτομα με αναπηρία και οι σύμμαχοί τους μάχονται για να αλλάξουν την νοοτροπία των ανθρώπων.
Ο Dr Tom Shakespeare, ακαδημαϊκός με ειδικές ανάγκες, είχε γράψει στη «Σεξουαλική Πολιτική της Αναπηρίας» πριν από 20 χρόνια: «Εικόνες της αναπηρίας και της σεξουαλικότητας τείνουν να είναι απούσες – από άτομα με ειδικές ανάγκες καθώς παρουσιάζονται ως αντισεξουαλικές – ή ακόμα χαρακτηρίζονται από πολλούς διεστραμμένες και υπερσεξουαλικές».
Πιστεύει δε ότι στην ευρύτερη κοινωνία οι άνδρες κυρίως – και λιγότερο οι γυναίκες- είναι αποοκρουστικοί και τους χλευάζουν με ιδιαίτερα απρεπείς και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς. Υπήρχε η αίσθηση ότι οι σεξουαλικές επιθυμίες των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες πρέπει να αγνοούνται γιατί δεν πρόκειται να νιώσουν την ικανοποίηση -λόγω της αναπηρίας.
Ο συγγραφέας Mark O’Brien -άνθρωπος με αναπηρία- που σπούδασε αγγλική φιλολογία και δημοσιογραφία στο πανεπιστήμιο του Berkeley είχε γράψει: «Ηθελα να με αγαπούν και να με χαϊδεύουν. Ο φόβος μου όμως και η ανασφάλειά μου με έκαναν να νομίζω ότι δεν μου αξίζει να αγαπηθώ. Τα περισσότερα άτομα που ήξερε με αναπηρία ήταν σεξουαλικά ενεργά». Τελικά ο Mark O’Brien κατάφερε να βρει τον έρωτα και ανα αγαπηθεί. Μάλιστα για τη ζωή του έχουν γυριστεί και δύο ταινίες.
Πηγή: Protothema.gr
