Πρέπει να αποφασίσουμε αν θα επιλέξουμε τον αργό θάνατο ή το ξαφνικό θάνατο. Τι είναι προτιμότερο;
Να πηγαίνουμε προς τη χρεοκοπία αργά και βασανιστικά, συνεχώς εξαρτώμενοι από τις δόσεις και τα μνημόνια επιτείνοντας την αγωνία και το άγχος μας ή να χρεοκοπήσουμε απότομα και να κάνουμε μια νέα αρχή.
Νομίζουμε ότι πρέπει να πάμε σε
εδώ και τώρα στάση πληρωμών. Έτσι υπάρχουν τουλάχιστον μεγάλες πιθανότητες για ένα νέο ξεκίνημα. Με κόπο φυσικά και στερήσεις, για όσους είναι διατεθειμένοι να αφήσουν τις εικονικές ανέσεις τους. Οι υπόλοιποι θα αναγκαστούν εκ των πραγμάτων να τις αφήσουν.
Διαφορετικά θα οδηγηθούμε σιγά σιγά στον εθισμό της δουλοπρέπειας, στην παρακμή, στην εξάρτηση, στο ξεπούλημα και στην εθνική εξαφάνιση.
Ας διαλέξουμε.
