Σαμπάνιες ηλικίας τουλάχιστον 170 ετών ανακαλύφθηκαν στον βυθό της βόρειας Βαλτικής.
Κατόπιν μελέτης φάνηκε πως διατηρούσαν τη χημική τους συμπίεση και τη γεύση τους. ΕΝ ολίγοις, η θάλασσα αποδείχτηκε εξαιρετική… σαμπανιέρα.
Συγκεκριμένα, ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιοχημείας τροφίμων Φιλίπ Ζαντέ του Πανεπιστημίου της Ρενς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, πραγματοποίησαν γευσιγνωσία και χημική ανάλυση σε τρία από τα συνολικά 168 μπουκάλια σαμπάνιας του 19ου αιώνα, που είχαν βρεθεί το 2010 σε ναυάγιο στο φινλανδικό αρχιπέλαγος.
Αν και οι ετικέτες είχαν πια καταστραφεί, οι επιστήμονες – με βάση τις ενδείξεις στους φελλούς – βεβαίωσαν ότι μερικές από τις σαμπάνιες προέρχονταν από τον γνωστό γαλλικό οίκο Veuve Clicquot Ponsardin (VCP), αλλά και άλλους οίκους (Heidsieck και Juglar).
Όπως διαπιστώθηκε, η σαμπάνια όχι μόνο είχε πολύ παρόμοια σύνθεση με τη σύγχρονη γαλλική σαμπάνια, αλλά διατηρούσε και εξίσου καλή γεύση, με την περιεκτικότητα της σε σάκχαρα πάντως να είναι αρκετά μεγάλη, χάρη στην προσθήκη σταφυλιών πριν την εμφιάλωση.
Η «ζαχαρένια» σαμπάνια ήταν χαρακτηριστική για τις γευστικές προτιμήσεις εκείνης της εποχής, ενώ επίσης, η σαμπάνια του 19ου αιώνα, όπως έδειξε η χημική ανάλυση, περιείχε περισσότερα μέταλλα (σίδηρο, χαλκό, άλατα κ.α.) σε σχέση με τις σημερινές.
