Τους λόγους για τους οποίους η Ευρώπη χρειάζεται έναν Γιάνη Βαρουφάκη – κάτι που προβάλει ήδη στον τίτλο της -εξηγεί σε εκτενή ανάλυσή της η αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ», σημειώνοντας στον υπότιτλο ότι «ο μαχητικός Ελληνας θα μπορούσε να βοηθήσει την Ευρωζώνη τόσο συμβολικά όσο και από άποψη περιεχομένου».
Στην αρχή σημειώνεται ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ποτέ έως τώρα δεν δέχθηκε τόσους επαίνους για τις αποφάσεις του, όσο για εκείνη της «δήθεν αποδόμησης» του υπουργού του των Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, κάτι που, για τον οικονομικό συντάκτη της εφημερίδας Αντρας Σιγκέντβαρι, ο οποίος υπογράφει την ανάλυση, εάν αλήθευε, θα ήταν «κρίμα, προπάντων για την Ευρώπη».
Και αυτό, διότι, οι εμφανίσεις του Βαρουφάκη ξεσκεπάζουν όλα εκείνα που πηγαίνουν στραβά στην Ευρώπη και που αρχίζουν με την κατηγορία ότι ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών ήθελε πάντα μόνον πολιτικές συνομιλίες στον κύκλο των ομολόγων του, χρησιμοποιώντας τις συναντήσεις τους για «διαλέξεις», σημειώνει ο συντάκτης για να αναρωτηθεί την ίδια στιγμή «από πότε άραγε είναι ταμπού να συζητούνται βασικά πολιτικά ζητήματα στον κύκλο των υπουργών και γιατί δεν θα πρέπει οι πολιτικοί να διαθέτουν επαρκή χρόνο για να συζητήσουν εάν η Ευρώπη χρειάζεται αλλαγή πορείας».
Όπως προσθέτει ο ίδιος, ο κύκλος στον οποίο λαμβάνονται οι σημαντικότερες αποφάσεις για την καταπολέμηση της κρίσης, δεν επιτρέπεται να ενεργεί ως λέσχη τεχνοκρατών, καθώς αυτή ακριβώς την εντύπωση δίνουν τελευταία οι υπουργοί Οικονομικών, προετοιμάζοντας επιμελώς νέους νόμους για την ασφάλεια των τραπεζών, οι περισσότεροι από τους οποίους όμως είναι τόσο περίπλοκοι που προκαλούν ελάχιστο ενδιαφέρον στην κοινή γνώμη.
Κατά την άποψη του Αντρας Σιγκέτβαρι, ο Γιάνης Βαρουφάκης αναζωογόνησε τις συζητήσεις και έδειξε ότι είναι δυνατοί οι εναλλακτικοί τρόποι προσέγγισης και πως σε μια Δημοκρατία η πολιτική πρέπει και επιβάλλεται, αν όχι να τους ενθουσιάζει, τουλάχιστον να πείθει τους ανθρώπους, και ο χαλαρός τρόπος του Βαρουφάκη έχει προκαλέσει τη συμπάθεια πολλών νέων ανθρώπων στην Ευρώπη, εκπροσωπώντας ο ίδιος θέσεις που μπορεί να δυσαρεστούν κάποιον, ωστόσο ταιριάζουν σε μια Ενωμένη Ευρώπη, καθώς ο ίδιος υποστηρίζει τόσο την Ευρωπαική Ενωση όσο και το ευρώ.
Αναφέρει, στη συνέχεια, πως δίνοντας τα χέρια με το Βαρουφάκη οι υπόλοιποι υπουργοί Οικονομικών θα μπορούσαν να αποδείξουν ότι είναι ανοικτοί για εναλλακτικές προσεγγίσεις και θα ήταν ένα ισχυρό σύμβολο για την ενότητα στην ήπειρο αν δήλωναν: «έχουμε διαφορετική γνώμη αλλά στο τέλος θα συμφωνήσουμε».
Σίγουρο είναι, όπως σημειώνει ο συντάκτης της εφημερίδας, ότι η στρατηγική της Ευρώπης ενάντια στην κρίση χρειάζεται ένα νέο προσανατολισμό και εδώ ο Βαρουφάκης, με πολλά από όσα λέει, έχει δίκιο, για παράδειγμα προειδοποιώντας ότι η πολιτική λιτότητας στην Ελλάδα δεν έχει λειτουργήσει έως τώρα, καθώς είναι πολύ λίγο το να περικόπτει κανείς μόνον μισθούς και δημόσιες δαπάνες.
Εάν ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και ο Γιάνης Βαρουφάκης συμφωνήσουν κάπου στη μέση, η Ευρώπη θα έκανε ένα επιπλέον βήμα προς τα εμπρός, αν και στο σημείο αυτό πολλοί θα αντέτασσαν ότι ο Ελληνας υπουργός δεν έχει προτάσεις, ωστόσο τίθεται το αντίστροφο ερώτημα για το ποιες άραγε είναι οι προτάσεις των άλλων, σημειώνει ο συντάκτης, για να υπενθυμίσει ότι οι αρμόδιοι για την Ελλάδα ιθύνοντες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έλεγαν πρόσφατα πως περισσότερη ανταγωνιστικότητα είναι το κλειδί για την επιτυχία της Αθήνας, ιδιαίτερα στον κλάδο των φαρμακοποιών και των δικηγόρων.
Όμως, όποιος πιστεύει ότι μπορεί να εξυγιάνει μια χώρα – στην οποία σχεδόν ο ένας στους τρεις είναι άνεργος και της οποίας το ΑΕΠ έχει μειωθεί από το 2010 κατά ένα πέμπτο- με περισσότερη ανταγωνιστικότητα στους γιατρούς και δικηγόρους, αυτός δεν προωθεί προτάσεις αλλά ιδεολογία, επισημαίνει ο οικονομικός συντάκτης της «Ντερ Στάνταρντ» για να συμπεράνει, καταλήγοντας στην ανάλυσή του, ότι ολόκληρη η Ευρώπη πρέπει να επεξεργασθεί νέες στρατηγικές και δεν θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος να έχει μαζί της στο τραπέζι έναν οικονομολόγο του μεγέθους του Ελληνα Γιάνη Βαρουφάκη.
