Μετά την παράδοξη διαπίστωση ότι τα άτομα με αυξημένο βάρος κινδυνεύουν λιγότερο από άνοια, νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Annals of Internal Medicine υποδεικνύει ότι τα υπέρβαρα άτομα με διαβήτη ζουν περισσότερα χρόνια από διαβητικούς με φυσιολογικό βάρος αλλά και πολύ χαμηλό ή πολύ υψηλό Δείκτη Μάζας Σώματος -λιποβαρείς και παχύσαρκους αντίστοιχα.
Η μελέτη βασίστηκε σε στοιχεία που αφορούσαν πάνω από 10.500 ανθρώπους με διαβήτη τύπου 2 και κάλυπτε διάστημα 10 ετών.
Τα ερευνητικά δεδομένα αποκάλυψαν αναπάντεχες τάσεις για τους ασθενείς με διαβήτη: Αν και οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι διαβητικοί αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών (π.χ. έμφραγμα ή εγκεφαλικό), όσοι ξεπερνούσαν λίγο το φυσιολογικό Δείκτη Μάζας Σώματος (υπέρβαροι) φάνηκε να έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν. Και αυτό όχι μόνο σε σύγκριση με τους παχύσαρκους διαβητικούς αλλά και σε σύγκριση με άτομα με χαμηλότερο βάρος.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία, ο διαβήτης τύπου 2 συνεπάγεται αυξημένα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, το λεγόμενο ζάχαρο. Ο οργανισμός του διαβητικού δεν μπορεί να επεξεργαστεί σωστά την ινσουλίνη, επειδή το πάγκρεας αδυνατεί να ανταποκριθεί στα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης ή επειδή η ινσουλίνη δεν αξιοποιείται σωστά. Τα υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα, ειδικότερα εάν είναι άνω των 45 ετών, έχουν οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, κάνουν καθιστική ζωή και έχουν υπέρταση, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν διαβήτη τύπου 2.
Πώς εξηγούνται λοιπόν επιστημονικά οι παράδοξες τάσεις;
Μια θεωρία που υποστηρίζουν οι ειδικοί είναι πως η καταπόνηση που προκαλεί στο μεταβολισμό το αυξημένο βάρος οδηγεί στην εκδήλωση ενός διαφορετικού είδους διαβήτη τύπου 2, συγκριτικά με το διαβήτη που εκδηλώνουν άτομα σε άλλες κατηγορίες βάρους. Μια άλλη θεωρία είναι ότι τα άτομα με διαβήτη που δεν έχουν αυξημένο βάρος έχουν πιθανώς υιοθετήσει άλλες συνήθειες (π.χ. κατανάλωση αλκοόλ) που εξηγούν την αρνητική έκβαση της υγείας τους.
Σε κάθε περίπτωση, δεν έχει δοθεί κάποια ικανοποιητική απάντηση που να μπορεί να δικαιολογήσει πλήρως το φαινόμενο.
