Την ώρα που στα ΑΤΜ των τραπεζών της Κρήτης όπως και ολόκληρης της χώρας…
σχηματίζονταν τεράστιες ουρές για λίγα μετρητά, η Άννα από την Ιεράπετρα αποφάσισε να τους τρελάνει όλους πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα.
Στήθηκε, όπως, όλοι στην ουρά και περίμενε καρτερικά να έρθει η σειρά της μέχρι να βρεθεί μπροστά από τη θυρίδα του ΑΤΜ υποκαταστήματος της Τράπεζας Πειραιώς στην Ιεράπετρα. Μόλις έφτασε εκεί, το πρωί του περασμένου Σαββάτου, αντί να κάνει ανάληψη, έκανε… κατάθεση.
Όπως λέει στη «Νέα Κρήτη» την κατάθεση την έκανε με την κάρτα της, βάζοντας στον ειδικό φάκελο 700 ευρώ. Στην ερώτηση αν σκέφτηκε την έκπληξη των τραπεζοϋπαλλήλων που είχαν αναλάβει τον ανεφοδιασμό του ΑΤΜ αναφέρει «Να πω την αλήθεια, δεν το σκέφτηκα. Εγώ απλώς έκανα αυτό που θεώρησα σωστό. Να συνεχίσω απλώς τη ζωή μου κανονικά. Για κατάθεση πήγαιναν αυτά τα 700 ευρώ, για κατάθεση πήγαν».
Η Άννα έχει οικογένεια, σύζυγο και δύο κόρες, και ασχολείται με αγροτικές καλλιέργειες. Άραγε, αν ήξερε ότι την Κυριακή θα έμπαινε πλαφόν 60 ευρώ για τις αναλήψεις από ΑΤΜ, θα έκανε πάλι το ίδιο; «Ναι», απαντά κατηγορηματικά, «και με λιγότερα από 60 ευρώ την ημέρα μπορούμε να ζήσουμε, άνετα. Ειδικά από τότε που έκοψα το τσιγάρο, τα έξοδά μας έχουν μειωθεί κατά πολύ».
Όμως, πώς αντιμετώπισαν οι δικοί της άνθρωποι μια τόσο… αντισυμβατική ενέργεια; Η αλήθεια είναι πως κάποιοι δεν την είδαν με καλό μάτι, τη θεώρησαν παρακινδυνευμένη. Η Άννα, ωστόσο, εξηγεί: «Ορισμένοι δεν καταλαβαίνουν εμένα, ορισμένους δεν τους καταλαβαίνω εγώ. Κι εμένα μου κάνει εντύπωση να βλέπω ανθρώπους στο σούπερ-μάρκετ να γεμίζουν τα καρότσια τους κονσερβάκια. Ξεχνούν ότι ζούμε στην Ιεράπετρα;
Στην Κρήτη, που είναι παράδεισος; Μια γύρα να κάνουμε θα βρούμε τους χοχλιούς μας, τα χόρτα μας. Τώρα, εδώ γύρω όλοι ξεμποστανίζουν, τόνοι ντομάτες κι άλλα οπωροκηπευτικά πάνε για πέταμα. Τροφή υπάρχει, δε θα πεθάνουμε, οπότε ας μη μας πιάνει πανικός. Εδώ οι Κρητικοί δεν πέθαναν από την πείνα στην Κατοχή, σήμερα φοβούνται;».
«Για να βλέπετε ανθρώπους να «φορτώνουν» κονσέρβες στο σούπερ-μάρκετ, σημαίνει όμως ότι το επισκεφθήκατε κι εσείς», τη ρωτάμε. «Ναι», μας απαντάει, «αλλά όχι εκτάκτως, λόγω της κατάστασης. Θα πήγαινα έτσι κι αλλιώς για να ψωνίσω και προμηθεύτηκα μόνο τα πράγματα που μου έκαναν άμεση ανάγκη. Αυτά, δηλαδή, που θα αγόραζα έτσι κι αλλιώς». – See more at:
