Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά – Εκπαιδευτικός,συγγραφέας,κριτικός
Διαπίστωσα για άλλη μια φορά πως ως Νέο-έλληνες έχουμε πέντε ελαττώματα που ακυρώνουν όλα τα προτερήματά μας… Το χειρότερο :εύρεση του αποδιοπομπαίου τράγου! Πολιτικώς ,στο όνομα της Δημοκρατίας καταντάμε οι πιο αυταρχικοί υπηρετούντες το δόγμα «πίσω από μένα το χάος» !
Εκεί που αναλαμβάνει κάποιος τη διακυβέρνηση της χώρας ,μέσα στη θύελλα ,με την ψήφο του λαού ,από το πρώτο λεπτό αρχίζουμε να τον αντιπολιτευόμαστε γιατί τάχα η αμφίεσή του δεν συνάδει σε αυτή του την ιδιότητα! Με πολλή γρίνια ,περνάει ο καιρός, επωμίζεται εκείνος την ευθύνη ,του να περάσει τον κάβο αλλά οι «άνεμοι», φυσούν τόσο δυνατά που επαφίεται στον πατριωτισμό μας ,το τι θα συμβεί πλέον!
Στο μεταξύ τα ΜΜΕ αρπάζουν και υιοθετούν πέντε λέξεις π.χ κωλοτούμπας ,αχαρτογράφητα νερά ,κλπ και όλοι μας ,σπρώχνουμε προς τη σωστή τάχα διαπραγμάτευση λες και ο φέρων την ευθύνη είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης.
Σαν να μη θητεύσαμε τόσα χρόνια σε άλλες ηγεσίες, βάζουμε τη μνήμη σε εκούσια λήθη γιατί μόνο έτσι θα αντιπαλέψουμε περιπολώντας το καράβι στη θύελλα, χάριν αυτών καθαυτών των αξιωμάτων και όχι για το τι πραγματικά έχουμε ανάγκη ως χώρα! Αυτό φάνηκε μόλις υποχώρησε ο καιρός και φάνηκε στεριά ,μόλις ενέδωσε στις πιέσεις ο πρωθυπουργός και φάνηκαν μπροστά οι θεσμοί να βάζουν τάχα το τραίνο στις ράγες και όλοι εμείς σπρώχνουμε σαν να μην συμμετείχαμε στον εκτροχιασμό προκειμένου -ήρεμα – να πούμε «επιτέλους σωθήκαμε» για να συμπληρώσουν οι θεσμοί «όλα θα γίνουν όπως ορίζουμε»!
Και οι πιο πίσω, εγώ, εσύ ο άλλος ,με όποιο μέσο βρήκαμε ,βαδίσαμε κατευθείαν στον τόπο του εγκλήματος ,για να πούμε στους θύτες και τους συνενόχους τη γνωστή αηδιαστική φράση ;την έκανε την κωλοτούμπα!
Νεοέλληνες ξεφύγαμε από τους Έλληνες και χωρίς χάρτη ,φράση του συρμού- βαδίζουμε στο πουθενά! Το ηθικό ήταν να συνδράμουμε όλοι μαζί στον έχοντα τη λαϊκή εντολή και αντ’ αυτού ,μας βόλεψε το εύρημα του αποδιοπομπαίου τράγου για να κάνουμε τη δουλειά μας!
Δραματικές ώρες για έναν λαό που παραδομένος στη δίνη των συμφερόντων ,όταν τόλμησε μετά από εβδομήντα χρόνια να αντισταθεί στον οικονομικό πλέον επεκτατισμό, οι ηγέτες με τους πληρωμένους από τον ίδιο το λαό συμβούλους ,που συνταξιοδότησαν χιλιάδες μεσήλικες ,στην πιο παραγωγική περίοδο της ζωής τους ,που επινόησαν χάριν των πελατειακών σχέσεων όσα πλείστα παράθυρα επιδότησης και επιδομάτων , που εξαιτίας του ανέλεγκτου των υπηρεσιών προκάλεσαν ανεξέλεγκτες καταστάσεις ,ακολούθησαν την πεπατημένη: πάτησαν αυτόν που είπε «ΟΧΙ»
Επιβεβαιώνεται για ύστατη φορά ότι μόλις πάμε να ξεφύγουμε από τον δικομματισμό ,θέλουμε την ίδια ώρα να γυρίσουμε στη φαγούρα μας!
Εμείς οι πληγέντες ,που δεν εννοούμε να προτάξουμε το συμφέρον της Ελλάδας αλλά εμπνεόμαστε από την οικογενειοκρατία, εμείς που μάθαμε να «βελάζουμε», μόνο όταν μας δίνουν το σύνθημα, εμείς οι σκλάβοι της φούσκας και των θεσμών ,εμείς που το «ναι σε όλα» το κάναμε «μαστίχα» αντιδράσαμε σε έναν που τόλμησε να πει «δεν συμφωνώ» ως το σημείο που ικανοποιημένοι από την μερική υποχώρηση βγήκαμε οι μαθουσάλες από το καβούκι μας ,σηκώσαμε το ανάστημά μας και διαλαλήσαμε για άλλη μια φορά ,τούτη η χώρα κυβερνάται από πέντε οικογένειες ,μάθετε πως χωρίς εμάς δεν γίνεται τίποτα ,ΤΕΛΟΣ!
