Στις αρχές του 2012, τότε που η Ελλάδα βίωνε καταστάσεις που ομοίαζαν με τη Μεγάλη Ύφεση του 1930, και οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από διαδηλωτές και θυμό, ο Αλέξης Τσίπρας αναδύθηκε ως ο πολιτικός που μπορεί να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.
Ήταν 37 ετών, το μήνυμά του ήταν καθαρό, ευκρινές και γινόταν δεκτό με ευχαρίστηση από τους πικραμένους Έλληνες – ειδικά από το 1.5 εκατομμύριο των ανέργων. Η καναδική Globe & Mail κάνει μια μικρή αναδρομή σε εκείνα τα χρόνια του μνημονίου που ανέδειξαν τον Αλέξη Τσίπρα ως μια κεντρική φιγούρα στην Ελλάδα της κρίσης και συγκρίνει τη σημερινή κατάσταση, με τον ίδιο, πλέον, πρωθυπουργό – και καταλήγει στο συμπέρασμα πως είναι πολύ πιθανό να συναντήσει, σύντομα, το προσωπικό του Βατερλώ.
Η εφημερίδα αναφέρει πως κομβικό σημείο στην πολιτική πορεία του Τσίπρα είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα βγήκε από το πρόγραμμα στήριξης, δίχως να έχει άλλο… μαξιλάρι, πολλώ δε μάλλον μια συμφωνία με τους θεσμούς. Εν συνεχεία, προέκυψε ένας… σπάνιος εξευτελισμός που έχει να κάνει με τη χρεοκοπία έναντι του ΔΝΤ και φυσικά το κλείσιμο των τραπεζών με παράλληλη επιβολή capital controls.
Το ατέλειωτο δράμα
«Και σαν μην έφτανε αυτό το δράμα, σε μια χώρα που γνωρίζει από δράματα, η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε και σε δημοψήφισμα στο οποίο, στην πραγματικότητα, τίθεται το ερώτημα αν η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ ή όχι. Εάν επικρατήσει το «Όχι», τότε είναι πολύ πιθανό να επιστρέψει η δραχμή», αναφέρει το άρθρο.
Παρά ταύτα, σημειώνει, ο Τσίπρας εξακολουθεί να είναι ο πιο αρεστός πολιτικός στην Ελλάδα. Οι δανειστές θα ήθελαν πάρα πολύ να αλλάξει αυτή η ισορροπία και να δουν άλλον πρωθυπουργό στην Ελλάδα, αλλά ίσως να μείνουν με την όρεξη από τη στιγμή που ο Τσίπρας έχει αποδειχθεί ένας έξυπνος λαϊκιστής και προπαγανδιστής – σε σημείο που ακόμη και οι αντίπαλοί του αποδέχονται την ικανότητά του.
Δαιμονοποίησε τους δανειστές
Ο 40αρης, πλέον, Τσίπρας, ο λάτρης του Μάο, και ο άνθρωπος που σε μικρή ηλικία αναδείχθηκε μέσα στο κόμμα του (τον τότε Συνασπισμό), κατάφερε, μέσα από την κρίση, να αναρριχηθεί στον αφρό και να διαψεύσει τον Σόιμπλε που από την πρώτη στιγμή δεν τον ήθελε στην πρωθυπουργική θέση.
Η ακολουθία των γεγονότων είναι γνωστή από το 2012 έως σήμερα. «Ο Τσίπρας δαιμονοποίησε τους δανειστές και έσπειρε το θυμό εναντίον τους. Η συνταγή ήταν αποτελεσματική. Τα έβαλε με τους τεχνοκράτες των Βρυξελλών, με τη Μέρκελ και τους άλλους Ευρωπαίους ηγέτες. Μαζί με τον μαρξιστή Βαρουφάκη αποτέλεσαν ένα δίδυμο που έκλεψε την παράσταση. Όλο αυτό το διάστημα, ο Τσίπρας κέρδισε σε δημοφιλία δίνονταε υποσχέσεις που δεν μπορούσε να εκπληρώσει. Ξαφνικά, έκανε λόγο για ”κόκκινες” γραμμές, ενώ προχώρησε σε κινήσεις άρσης μέτρων που είχε λάβει η προηγούμενη κυβέρνηση. Μα, αν έκανε ένα λάθος ο Τσίπρας είναι ότι δεν έβαλε το Grexit στο τραπέζι. Όσο έλεγε πως στόχος του είναι η παραμονή στο ευρώ, έχανε διαπραγματευτική δύναμη. Τώρα, με τις τράπεζες κλειστές, δείχνει να αποδέχεται τα αιτήματα των δανειστών, ενώ αρκετοί πιστεύουν πως χρησιμοποίησε με κυνικό τρόπο αυτές τις προτάσεις για να πείσει τους Έλληνες ότι οι δανειστές δεν δείχνουν ευελιξία και επιμένουν να θέλουν να καταστρέψουν την Ελλάδα», αναφέρει το άρθρο χαρακτηριστικά και καταλήγει ως εξής: «Για πόσο καιρό θα κρατήσει η δημοτικότητα του Τσίπρα, καθώς τα χρήματα θα τελειώνουν; Οι ψηφοφόροι είναι κολλημένοι σε ατέλειωτες ουρές μπροστά στα ΑΤΜ των τραπεζών και αυτή η οργή μπορεί να γυρίσει, κάποια στιγμή, εναντίον του».
