Αδιάγνωστες παραμένουν στις γυναίκες οι διαταραχές στην ικανότητα του αίματος να πήζει, και μάλιστα σε μεγάλο ποσοστό, προειδοποιώντας όσες γυναίκες έχουν πολύ μεγάλη απώλεια αίματος κατά την έμμηνο ρύση.
«Η μεγάλη αιμορραγία δεν πρέπει να αγνοείται. Όταν το αίμα μιας γυναίκας δεν πήζει φυσιολογικά, η πιο προφανής ένδειξη αυτού είναι η μεγάλη αιμορραγία κατά την περίοδο», επισημαίνει η δρ Άντρα Τζέιμς, επίκουρη καθηγήτρια Μαιευτικής – Γυναικολογίας στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Ντιουκ.
Όπως επισημαίνεται στην online έκδοση της «Αμερικανικής Επιθεώρησης Μαιευτικής και Γυναικολογίας», το 25% από αυτές θα έχει κάποια αδιάγνωστη διαταραχή στην πηκτικότητα του αίματος, ωστόσο, πολλές περιπτώσεις ακόμη και οι γιατροί δεν υποψιάζονται ότι κάτι δεν πάει καλά.
«Άλλοτε σκέφτονται ότι η αιτία είναι ορμονική, άλλοτε ότι έχει ινομυώματα», προσθέτει η δρ Τζέιμς. «Κάποιες φορές συνιστούν ακόμα και αφαίρεση της μήτρας ή αποδίδουν την αιμορραγία σε κάποιο άλλο γυναικολογικό αίτιο, όταν στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι κάποια διαταραχή στην πηκτικότητα του αίματος».
Σε κάθε περίπτωση, οι γυναίκες θα πρέπει να συνυπολογίσουν τα εξής:
– Προσωπικό ιστορικό μεγάλης απώλειας αίματος κατά την έμμηνο ρύση.
– Διαταραχές αίματος μεταξύ των μελών της οικογένειας.
– Μώλωπες στο δέρμα παρ’ ότι δεν θυμούνται να έχουν τραυματιστεί.
– Απώλεια αίματος για περισσότερο από 5 λεπτά με μια μικρή πληγή.
– Υπερβολική ή παρατεταμένη αιμορραγία έπειτα από εξαγωγή δοντιού.
– Απώλεια αίματος σε εγχείρηση μεγαλύτερη από την αναμενόμενη.
– Αιμορραγία που χρειάστηκε μετάγγιση αίματος.
– Αιμορραγία έπειτα από φυσιολογικό τοκετό, η οποία εκδηλώνεται τις μέρες έπειτα από αυτόν.
Τέλος, πολλές γυναίκες θεωρούν ότι η “βαριά” περίοδος είναι αναμενόμενη επειδή συνέβαινε και σε άλλες γυναίκες στην οικογένειά τους. Το πιθανότερο όμως είναι και αυτές να έπασχαν από κάποια διαταραχή η οποία ουδέποτε διαγνώστηκε.
«Αυτό που θέλουμε, είναι να προειδοποιήσουμε τις γυναίκες οι οποίες διαρκώς έχουν μεγάλη απώλεια αίματος κατά την έμμηνο ρύση, ώστε να πάνε στον γιατρό τους για αξιολόγηση», καταλήγει η δρ Τζέιμς.
