Συνέντευξη στο περιοδικό Yes και τον Ανδρέα Θεοδώρου παραχώρησε η ηθοποιός Ευαγγελία Σαμιωτάκη, η οποία αποκάλυψε πως μετά τον θάνατο του Σπύρου Καλογήρου, είχε σκεφτεί να βάλει τέλος στη ζωή του.
Ο θάνατός του, όμως, σας έφερε αντιμέτωπη με την κατάθλιψη…
Με οδήγησε στην κατάθλιψη, ναι. Είχα κλειστεί στον Ωρωπό, στον επίγειο παράδεισο των 8,5 στρεμμάτων που δημιουργήσαμε και ζούσαμε με τον Σπύρο. Ήμουν συνέχεια στο δωμάτιό μου, δεν άφηνα ούτε την κοπέλα που με φρόντιζε να μπει και της έλεγα να κλείσει το φως. Δεν ήθελα να βλέπω ούτε τον γιο μου ούτε και την εγγονή μου.
Σκεφτήκατε τότε να αυτοκτονήσετε;
Πολλές φορές σκέφτηκα να βάλω τέλος στη ζωή μου. Με σταμάτησε, όμως, καταρχήν το παιδί και η εγγονή μου κι αν θες η αμαρτία αυτής της πράξης. Έλεγα ότι αυτό είναι για τους δειλούς και όχι για τους γενναίους σαν κι εμένα. Οι γενναίοι σηκώνονται στα πόδια τους και προχωρούν. Την αυτοκτονία την θεωρώ υποχώρηση.
Τον αισθάνεστε κοντά σας;
Βέβαια, οι άνθρωποι φεύγουν όταν τους ξεχνάμε. Στην κάμαρά μου έχω τις πιο αγαπημένες του φωτογραφίες και τον βλέπω. Το ρολόι είναι σταματημένο την ώρα που πέθανε ο Σπύρος και έχω τη ρόμπα του κρεμασμένη εκεί που την άφηνε. Έχω κάνει το δωμάτιό του σαν μουσείο. Χαίρομαι, όμως, γιατί δεν αφήσαμε κανένα κενό ανάμεσά μας. Δείχναμε την αγάπη μας, εκείνος με τα ποιήματά του κι εγώ με τις πράξεις μου.
Κάποιοι συνάδελφοί σας, όπως ο Γιάννης Μπέζος, δήλωσε πως δεν θέλει να τον πλησιάζει ο κόσμος. Πώς σας φαίνεται;
Αυτό το θεωρώ απαράδεκτο εντελώς. Είχα θυμώσει πολύ με αυτές τις δηλώσεις του Γιάννη Μπέζου. Απαγορεύεται ένας καλλιτέχνης, που ο κόσμος είναι αυτός που τον στηρίζει, να τα λέει αυτά. Ο καλλιτέχνης οφείλει να είναι φίλος με τους φίλους του και όταν έρχεται ο άλλος από το χωριό του να σε φιλήσει και να φωτογραφηθεί μαζί σου είναι απαράδεκτο εσύ να τον περιφρονείς. Εγώ χαίρομαι όταν έρχονται να με χαιρετίσουν και τους λέω ευχαριστώ.
Πρόσφατα έγινε ντόρος με τον Σάκη Ρουβά…
Δεν συμφωνώ καθόλου με την Χρυσούλα Διαβάτη. Ο Σάκης δεν είναι τυχαίος, είναι χαρισματικός και μπορεί να κάνει τα πάντα. Έχει κάτι το θείο. Τον είδα και στην τραγωδία, ήταν υπέροχος υποκριτικά.
