Κάποιες απώλειες δεν χωράνε σε τυπικά «αντίο» — απλώς σου κόβουν τον ύπνο. Αυτό έζησε η Αναστασία με τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, μιλώντας ανοιχτά στο Κοσμοράδιο 95,1 για όσα πέρασε μετά την είδηση.
Εκείνη η μέρα κρύβει μάλιστα μια σκληρή σύμπτωση: το ίδιο απόγευμα, την ώρα που ο τραγουδιστής βρισκόταν σε ιατρείο στο Κολωνάκι, η ίδια έβγαινε από έναν άλλο γιατρό στην ίδια περιοχή. Μόλις βγήκε έξω, χτύπησε το τηλέφωνο από μια φίλη της στα Μέγαρα, η οποία την ενημέρωσε για το τι είχε συμβεί.
«Έφυγε πάρα πολύ άδικα, δεν το πίστευα… Έκλαιγα, δεν μπορούσα να συγκρατηθώ και μετά, που μου το επιβεβαίωσαν, αυτό ήταν. Τέλος».
Για πέντε μέρες, σχεδόν μία εβδομάδα, δεν μπορούσε ούτε να κοιμηθεί ούτε να λειτουργήσει στην καθημερινότητά της. Όπως παραδέχτηκε, ο χαμός ανθρώπων που γνωρίζει τη βαραίνει πάντα υπερβολικά. Τον σκεφτόταν τόσο έντονα, που τον είδε και στον ύπνο της — να βρίσκονται ξανά στο μαγαζί, πάνω στο καμαρίνι, και να συζητούν κανονικά τι θα κάνουν. «Είναι πολύ δύσκολο, γιατί λείπει», ανέφερε.
Όταν πρωτοσυναντήθηκαν, εκείνη δεν ήξερε καν πώς κινείται η νύχτα. Πήγε για πρώτη φορά σε νυχτερινό μαγαζί, ανέβηκε στο καμαρίνι του με τα πόδια της να τρέμουν και, όπως ορκίζεται, είδε «απλά ένα φως» — εξού και η φράση «είσαι ευλογημένος / ευλογημένη» που έλεγαν συχνά μεταξύ τους.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης την είχε επιλέξει προσωπικά για να συνεργαστούν και, παρά το νεαρό της ηλικίας της, την άκουγε με προσοχή και τη στήριζε. «Ήταν αυθεντικός, ήταν άρχοντας», είπε η Αναστασία, συνοψίζοντας όσα κράτησε από εκείνον.
