Η λευχαιμία είναι νεοπλασματική διαταραχή του αιμοποιητικού ιστού. Επί της ουσίας πρόκειται για υπερβολική και μη φυσιολογική αύξηση ανώριμων και πρόδρομων μορφών των λευκών αιμοσφαιρίων, που ονομάζονται «βλάστες».
Πολλοί λανθασμένα θεωρούν τη λευχαιμία ως καρκίνο του αίματος. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για καρκίνο του μυελού των οστών, του «εργοστασίου» στα κόκκαλα όπου παράγονται τα αιμοσφαίρια, δηλαδή.
Ποια είναι τα γενικά συμπτώματα της λευχαιμίας
– Αδυναμία και κόπωση
– Συχνές λοιμώξεις
– Πυρετοί πολλές φορές χωρίς λόγο
– Μώλωπες που εμφανίζονται με απλά κτυπήματα ή ακόμα και με μικρή πίεση του δέρματος. Οι μώλωπες αυτοί μεγαλώνουν και αργούν να υποχωρήσουν
– Αιμορραγίες από τους βλεννογόνους αδένες, από τα έντερα ή και από το δέρμα
– Πόνος στα οστά
– Παρουσία και πρήξιμο λεμφαδένων κυρίως στις μασχάλες, στο τράχηλο και στο λαιμό
– Πρήξιμο στους όρχεις
– Ορισμένοι τύποι λευχαιμίας δεν προκαλούν καθόλου συμπτώματα μέχρι να φτάσει η ασθένεια σε προχωρημένο στάδιο
Τι να κάνετε αν έχετε αυτά τα συμπτώματα
Τα συγκεκριμένα συμπτώματα δεν απαντώνται, φυσικά, μόνο σε περιπτώσεις λευχαιμίας, αλλά και σε πολλές άλλες ασθένειες.
Ωστόσο, ακόμη και προληπτικά θα πρέπει να επισκεφτείτε κάποιον ειδικό, ο οποίος θα σας συστήσει να πραγματοποιήσετε εξέταση αίματος και βιοψία μυελού των οστών.
Όταν λαμβάνεται δείγμα αίματος και αναλύεται με το μικροσκόπιο, μετριούνται οι αριθμοί λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων στο δείγμα.
Αν ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων είναι μη φυσιολογικός μπορεί να υπάρχει: χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων, χαμηλοί αριθμοί ερυθρών αιμοσφαιρίων, χαμηλός αριθμός ώριμων λευκών αιμοσφαιρίων ή υψηλοί αριθμοί ανώριμων ή πρόωρα αποδεσμευμένων λευκών αιμοσφαιρίων (βλαστικά).
Στην περίπτωση αυτή εκτελείται τότε βιοψία μυελού των οστών κατά την οποία με βελόνα και σύριγγα αφαιρείται τμήμα μυελού των οστών για ανάλυση.
Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι, στην περίπτωση της λευχαιμίας, ακόμη και η πολύ έγκαιρη διάγνωση, δεν σημαίνει αποτροπή της εξάπλωσής της.
Ωστόσο, πλέον, μπορεί να θεραπευτεί σε εξειδικευμένες ιατρικές μονάδες σε ποσοστό 80-90% των περιπτώσεων.
