Η Τάνια Τσανακλίδου το συνηθίζει να «τσαλακώνεται» τόσο πάνω στην σκηνή, όσο και κάτω από αυτή. Ποτέ δεν «μάσησε» τα λόγια της, δεν έκρυψε τα συναισθήματα της, τους φόβους, τις ανασφάλειες και τις αγωνίες της. Η ερμηνεύτρια έδωσε μια εξομολογητική συνέντευξη στην «Lifo» και στον Αντώνη Μποσκοϊτη και μίλησε για τον έρωτα, τον θάνατο, την αγάπη, το τραγούδι, τα … άσπρα της μαλλιά.
Μερικά αποσπάσματα:
— Ποια ήταν η ανάγκη που σας ώθησε να αλλάξετε ριζικά look και να αφήσετε άσπρα τα μαλλιά σας;
Έχει να κάνει με τη συμφιλίωση με τον χρόνο και το γήρας, γιατί ο χρόνος φέρνει το γήρας και φέρνει και τον θάνατο. Αισθάνθηκα ότι μπήκα σε μια ηλικία που έληξαν τα ψέματα ότι όλα αυτά δεν υπήρχαν στη ζωή μου – ήταν κάτι που με πλήγωνε και τραυμάτιζε την ψυχή μου.
— Μιλάτε για τα τελευταία χρόνια, φαντάζομαι, εφόσον μια γυναίκα, όταν είναι νέα, δεν μπορεί να σκέφτεται τον θάνατο.
Εγώ τον σκέφτηκα τον θάνατο πρώτη φορά στα 16 μου, κι έπαθα και νευρική κρίση μάλιστα. Διάβαζα όλο το βράδυ, ήμουν νυχτερινός τύπος, μέσα σε μια οικογένεια πολυμελή – είμαστε πέντε παιδιά. Φασαρία όλη μέρα, άρα, όταν όλοι είχαν κοιμηθεί, τα βράδια, καθόμουν και διάβαζα. Είχε κεντήσει ένα καρέ η μάνα μου, που το έχω ακόμη και το αγαπώ πολύ, και βλέποντάς το λέω μέσα μου: «Όταν όλοι θα ‘χουμε πεθάνει, αυτό θα ζει ακόμη». Κουφή σκέψη για ένα παιδί 16 ετών! Μπήκα σε μια διαδικασία θανάτου, έπεσε η πίεσή μου, άρχισα να κρυώνω και με χίλια ζόρια σύρθηκα στο κρεβάτι των γονιών μου. Τους είπα ότι «φεύγω» –εντάξει, είχα από μικρή και μια έφεση στο δράμα–, οι άνθρωποι σηκώθηκαν, μου έτριψαν τα χέρια με οινόπνευμα. Πήρα και χάπια Βάλιουμ! Μου τα ‘δωσε γιατρός. Επρόκειτο για μια καραμπινάτη κρίση πανικού.
— Πολλά χρόνια είναι, πάντως, από τα 16 έως τα 40 σου να σε κυριεύει ένας τέτοιος φόβος.
Μέχρι τότε έλεγα μεγαλοστομίες. Στα 40 μου, που λες, που ήμουν και κουκλάρα, μου φέρνουν τα ανίψια μου μια τούρτα στα γενέθλιά μου. Είπα τότε ότι θα σβήσω 40 κεράκια, γιατί ήταν μια σημαντική επέτειος στη ζωή μου. Σημειωτέον, επειδή τα γενέθλιά μου έπεφταν πάντα σχεδόν μες στη Μεγάλη Εβδομάδα, σπάνια τα γιορτάζαμε στο σπίτι μου. Την ώρα, λοιπόν, που σκύβω να σβήσω τα κεράκια, κοιτιέμαι στον καθρέφτη και βλέπω μια μούρη κρεμασμένη… Μια εικόνα του εαυτού μου που δεν την ήξερα. Παθαίνω σοκ. Σοκ! Δεν έβλεπα την ώρα να φύγουν όλοι και μόλις έφυγαν, πατάω ένα κλάμα! Μπήκα στην πρώτη κρίση ηλικίας στα 40 μου, μολονότι ήμουν ακόμα και όμορφη και δημιουργική! Έκανε πάρα πολύ καιρό να μου περάσει η κρίση αυτή. Την ίδια περίοδο είχα και σχέση με τον Άλκη Κούρκουλο, έναν πολύ νεότερό μου άνδρα, κι αισθάνθηκα πραγματικά πολύ άσχημα!
— Σε ποια ηλικία το καταλάβατε αυτό;
Από τα 35 μου μέχρι τα 40, όσο κράτησε η σχέση μου με τον Άλκη, τεσσεράμισι χρόνια περίπου. Ντράπηκα που είχα σχέση με έναν άνδρα, ένα αγόρι, την ίδια ώρα που έβλεπα να ‘χουν κρεμάσει τα μούτρα μου.
Με τον Γιώργο Ανδρέου και την Ελένη Τσαλιγοπούλου
