Η πρόωρη γέννηση αποτελεί παγκοσμίως την κυριότερη αιτία θανάτου στα νεογνά.

Ως πρόωρη χαρακτηρίζεται η γέννηση ενός μωρού πριν τη συμπλήρωση 37 εβδομάδων κύησης.

Τα πρόωρα βρέφη χωρίζονται σε υποκατηγορίες ανάλογα με την ηλικία κύησης:

-Εξαιρετικά πρόωρα (λιγότερες από 28 εβδομάδες)

-Πολύ πρόωρα (από 28 έως <32 εβδομάδες)

-Μετρίως έως όψιμα πρόωρα (32 έως <37 εβδομάδες)

Η ακριβής αιτία του πρόωρου τοκετού παραμένει άγνωστη για το 50% περίπου των περιπτώσεων. Μια σειρά παραγόντων κινδύνου ωστόσο, είναι πιθανό να αυξήσουν τις πιθανότητες πρόωρου τοκετού.

Οι παράγοντες αυτοί είναι:

Τρόπος ζωής

-Κάπνισμα

-Κατανάλωση αλκοόλ

-Χρήση ουσιών

-Υψηλό στρες και πολύωρη εργασία

-Κακή προγεννητική φροντίδα

Σωματική υγεία της μητέρας

-Λοιμώξεις ουροποιογεννητικού

–Υπέρταση

-Σακχαρώδης Διαβήτης

-Διαταραχές πήξης του αίματος

-Κάτω του φυσιολογικού σωματικό βάρος

–Παχυσαρκία

-Πολύδυμη κύηση

-Προηγούμενη πρόωρη γέννηση

-Ανωμαλίες μήτρας/τραχήλου

Δημογραφικοί παράγοντες

-Ηλικία κάτω των 17 ή άνω των 35

-Χαμηλό κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο

Επιπλοκές

Οι επιπλοκές της πρόωρης γέννησης αποτελούν τη δεύτερη αιτία θανάτου μετά την πνευμονία σε παιδιά κάτω των 5 ετών.

Τα πρόωρα βρέφη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας, όπως:

-Εγκεφαλική παράλυση

-Αισθητηριακές και κινητικές αναπηρίες

-Νοσήματα του αναπνευστικού

-Μαθησιακές δυσκολίες

Τα πρόωρα βρέφη συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη ρύθμιση της θερμοκρασίας τους, την αναπνοή και την πρόσληψη τροφής και συνιστάται ειδική φροντίδα, η οποία περιλαμβάνει αναπνευστική υποστήριξη, θερμική φροντίδα και μέτρα υγιεινής.

Πηγή