Το ουρικό οξύ προκαλεί ουρική αρθρίτιδα (ή ποδάγρα), μια πάθηση που προκαλεί πόνο και ανικανότητα στα κάτω άκρα και ειδικά στα δάχτυλα των ποδιών.
Η επίδραση του ουρικού οξέος στον εγκέφαλο δεν είναι ξεκάθαρη. Οι επιστήμονες έχουν υποθέσει ότι λειτουργεί προστατευτικά έναντι της νόσου του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ.
Τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος ίσως ευθύνονται όμως για τα «μίνι» εγκεφαλικά επεισόδια που πιθανόν να προκαλούν πνευματική εξασθένηση στους γηράσκοντες ενήλικες.
Εγκεφαλογραφήματα αποκάλυψαν ότι τα μικρά εγκεφαλικά επεισόδια (υπερευαισθησίες της λευκής ουσίας) ήταν συχνότερα μεταξύ των ηλικιωμένων ασθενών με υψηλότερα επίπεδα ουρικού οξέος.
Οι Αμερικανοί ειδικοί ανέλυσαν μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου 85 ανδρών και 92 γυναικών 20-92 ετών. Τα άτομα με μετρίως αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος είχαν κατά μέσο όρο 2,6 φορές τον όγκο των υπερευαισθησιών λευκής ουσίας εν συγκρίσει με τα άτομα με μέσο ή χαμηλό ουρικό οξύ.
Οι υπερευαισθησίες της λευκής ουσίας είναι μικρές νεκρές περιοχές του εγκεφάλου που συμβαίνουν όταν τα εγκεφαλικά κύτταρα στερούνται οξυγόνου. Είναι ελάχιστα ανιχνεύσιμες αλλά με την πάροδο του χρόνου πιστεύεται ότι συντελούν στην πνευματική εξασθένηση.
Η περαιτέρω ανάλυση αποκάλυψε ότι μεταξύ των ατόμων άνω των 60 ετών με αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος ο όγκος ήταν πενταπλάσιος.
Παλαιότερη έρευνα της ίδιας ερευνητικής ομάδας είχε επίσης δείξει ότι τα αυξημένα επίπεδα του ουρικού οξέος σχετίζονται με κακή επίδοση της μνήμης και της ταχύτητας της σκέψης.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς πιστεύουν ότι η διατροφή, η σωματική άσκηση και η φαρμακευτική αγωγή μπορούν να μειώσουν το ουρικό οξύ που προκαλεί και ουρική αρθρίτιδα.
