Η έντονη σωματική άσκηση, όπως ο χορός, εγκυμονεί για τις γυναίκες τον κίνδυνο απότομης διακοπής της περιόδου τους, ένα φαινόμενο που είναι γνωστό ως αμηνόρροια.
Η εν λόγω κατηγορία γυναικών, όπως ακριβώς και όσες έχουν φυσιολογικά εισέλθει στη φάση της εμμηνόπαυσης, κινδυνεύουν από μείωση της πυκνότητας των οστών, που πολύ συχνά οδηγεί σε κατάγματα.
Προκειμένου να αποκατασταθεί η οστική μάζα στις επαγγελματίες χορεύτριες μπαλέτου, που πάσχουν από αμηνόρροια, αυτές υποβάλλονται σε Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης.
Ωστόσο, μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια των Ηνωμένων Πολιτειών, επισημαίνουν ότι η ΘΟΥ είναι μια μάλλον αναποτελεσματική πρακτική στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Στο πλαίσιο σχετικής μελέτης, οι ερευνητές επιχείρησαν να αντιληφθούν την επίδραση της θεραπείας με χορήγηση οιστρογόνων σε 55 νεαρές μπαλαρίνες, εκ των οποίων οι 24 έπασχαν από αμηνόρροια.
Στη συνέχεια σύγκριναν την κλινική εικόνα τους με την αντίστοιχη μιας ομάδας άλλων γυναικών, που είχαν φυσιολογικό κύκλο.
Οι πάσχουσες από αμηνόρροια χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες και είτε ακολούθησαν ΘΟΥ για χρονικό διάστημα δύο ετών και παράλληλη αγωγή με συμπληρώματα ασβεστίου, είτε έλαβαν απλώς ψευδοφάρμακα.
Καταμετρώντας την οστική πυκνότητα του συνόλου των συμμετεχόντων, οι επιστήμονες δεν διαπίστωσαν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των γυναικών. Επιπλέον, σε σχέση με τις γυναίκες που είχαν φυσιολογικό καταμήνιο κύκλο, η ΘΟΥ δεν επέφερε σημαντικές αλλαγές.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η ελάττωση της οστικής πυκνότητας μεταξύ των χορευτριών δεν οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα των ορμονών, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των γυναικών που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση, αλλά στην έλλειψη πρόσληψης επαρκούς ποσότητας φαγητού, με στόχο την καλύτερη φυσική κατάσταση.
