Πώς θα περνούσε κάποιος 60 ημέρες στη φυλακή; Και μάλιστα σε ένα σωφρονιστικό ίδρυμα στην Ιντιάνα με περισσότερους κρατούμενους από όσους μπορεί να «αντέξει» και ανάμεσά τους αρκετά επικίνδυνα άτομα.
Το «60 Days In», είναι το νέο ριάλιτι στις ΗΠΑ, που ξεπερνά κάθε προηγούμενο, όσο δύσκολο κι αν φαντάζει αυτό, καθώς τα τελευταία χρόνια, σε διάφορες χώρες, έχουν γίνει ανάλογα τηλεοπτικά σόου με τα πιο απίθανα σενάρια.
Σε αυτή την περίπτωση, οι «παίκτες» ζουν στην φυλακή, σαν κανονικοί κρατούμενοι. Και υπάρχει ένας σοβαρός στόχος πίσω από όλο αυτό. Η ιδέα να μπουν εθελοντές σε αυτή τη φυλακή στην Ιντιάνα ανήκει στον τοπικό σερίφη, Τζέιμι Νόελ.
Οπως εξηγεί στον Guardian, κατά την προεκλογική καμπάνια του- στις ΗΠΑ το πόστο του σερίφη είναι εκλέξιμη θέση- πολίτες του εξέφραζαν τους φόβους του για την κατάσταση στη φυλακή, καθώς γονείς που τα παιδιά τους ήταν κρατούμενοι ανησυχούσαν για την ασφάλειά τους.
Η αρχική ιδέα του Νόελ ήταν να βάλει μυστικούς αστυνομικούς στο σωφρονιστικό ίδρυμα, για να εξαρθρώσουν τα κυκλώματα ναρκωτικών που «ανθούν» εκεί μέσα. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορούσε να βρει αστυνομικούς που τα πρόσωπά τους δεν ήταν ήδη γνωστά στους φυλακισμένους. Και επιπλέον, κανείς δεν ήταν πρόθυμος να το δοκιμάσει αυτό για παραπάνω από ένα σαββατοκύριακο.
Οταν η ιδέα του Νόελ διέρρευσε, μία εταιρεία παραγωγής άρπαξε την ευκαιρία. Μαζί, σχεδίασαν το πώς απλοί πολίτες θα έμπαιναν στη φυλακή. Οι συμμετέχοντες στο ριάλιτι είναι κάθε λογής. Ο Ρόμπερτ είναι δάσκαλος, η Τάμι αστυνομικός, ο Ζακ πρώην πεζοναύτης, ο Τζεφ φρουρός ασφαλείας, ο Αιζαχ έχει προσωπική εμπειρία καθώς ο αδερφός του είναι κρατούμενος, η Μπάρμπαρα είναι μητέρα δύο παιδιών και σύζυγος στρατιωτικού και η Μάριουμ Αλι είναι κοινωνική λειτουργός και η μεγαλύτερη κόρη του θρύλου της πυγμαχίας, Μοχάμεντ Αλι.
Για να τοποθετήσουν κάμερες στις φυλακές, είπαν στους κρατούμενους ότι ετοίμαζαν πρόγραμμα που κατέγραφε την εμπειρία όσων κατέληγαν για πρώτη φορά σε κελί. Μήπως όμως αυτό άλλαξε τη συμπεριφορά τους;
«Ηταν πολύ ρεαλιστική εμπειρία», επιμένει ο σερίφης. «Γιατί οι μόνοι άνθρωποι που γνωρίζαμε ότι αυτοί οι εθελοντές δεν ήταν πραγματικοί κρατούμενοι, ήμουν εγώ, ένα άλλο μέλος του γραφείου μου και η εταιρεία παραγωγής. Οι δεσμοφύλακες δεν ήξεραν τίποτα», λέει στον Guardian.
Πριν περάσουν την πύλη της φυλακής, οι εθελοντές πέρασαν από εκπαίδευση για την ασφάλειά τους. Από τη στιγμή που μπήκαν όμως εκεί, είχαν την ίδια αντιμετώπιση με όλους τους άλλους κρατούμενους.
«Ρισκάρω την καριέρα μου. Ελπίζω να μην συμβεί τίποτα σε κανέναν τους», λέει ο σερίφης στην πρώτη εκπομπή. Δεν αποκαλύπτει πολλά για το πώς τα πήγαν οι εθελοντές, αλλά στο υλικό που είδε ο Guardian, η Τάμι έχει μαυρισμένο μάτι και ο Ρόμπερτ καταλήγει στην απομόνωση. Επίσης, γράφει η βρετανική εφημερίδα, υπάρχουν φήμες ότι ένας από τους μετέχοντες δεν άντεξε και τις 60 ημέρες, αν και οι παραγωγοί δεν μιλούν ανοιχτά για αυτό.
Ο Νόελ πάντως επιμένει ότι ο σκοπός του προγράμματος δεν ήταν η διασκέδαση των θεατών, αλλά να στραφεί η προσοχή του κόσμου στο τι συμβαίνει στις φυλακές. Τα στατιστικά για τα σωφρονιστικά ιδρύματα στις ΗΠΑ είναι συγκλονιστικά. Περισσότεροι από 2,5 εκατ. άνθρωποι φυλακίζονται μια φορά στη ζωή τους, 13 εκατ. άτομα το χρόνο περνούν από το σύστημα, ναρκωτικά, συμμορίες και εγκληματική δραστηριότητα ανθούν εκεί μέσα.
Το ριάλιτι έχει αρχίσει ήδη να προβάλλεται στις ΗΠΑ, ενώ ένας δεύτερος κύκλος- με 8 νέους εθελοντές- γυριζόταν ήδη πριν από την πρεμιέρα. Οσο για τον σερίφη, λέει πως ήδη εφαρμόζει αυτά που έμαθε από το τηλεοπτικό πρόγραμμα. Για παράδειγμα, το πόσο εξαντλημένοι και εριστικοί είναι οι κρατούμενοι, εξαιτίας της έλλειψης ύπνου και του γεγονότος ότι δεν κάνουν τίποτα όλη την ημέρα.
