Μπορεί να είναι μόλις τριών ετών αλλά ζυγίζει 70 κιλά και δεν μπορεί να σταματήσει το φαγητό. Ο λόγος για ένα αγοράκι από την Ταϊλάνδη που αντιμετωπίζει εκατοντάδες προβλήματα λόγω του βάρους του.
Ο Μίσαελ γεννήθηκε το 2011 και το βάρος του ήταν φυσιολογικό: δύο κιλά και 900 γραμμάρια. Και ενώ ήταν ένα παιδί σαν όλα τα άλλα, ο Μίσαελ κάθε μήνα έπαιρνε συνεχώς βάρος. Τελικά, τρία χρόνια μετά ζυγίζει 70 κιλά και συνεχίζει να παχαίνει. Η όρεξη που έχει για το φαγητό δεν σταματάει ποτέ και οι γονείς του ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι.
Οι γιατροί πιστεύουν πως ο Μίσαελ δεν έχει απλά μία αδυναμία στο φαγητό και πάσχει από το σπάνιο σύνδρομο Γουίλι το οποίο προκαλεί μία συνεχής επιθυμία για φαγητό. Τα παιδιά που πάσχουν από αυτό το σύνδρομο τρώνε τρεις με έξι φορές παραπάνω από ότι τα παιδιά της ηλικίας τους και πάλι πεινούν.
Ο τρίχρονος Μίσαελ έχει και θυρεοειδή σε συνδυασμό με το σύνδρομο και οι γονείς του λένε ότι τα φάρμακα δεν τον έχουν βοηθήσει καθόλου. «Το να πάμε στον γιατρό είναι δύσκολο. Ο Μίσαελ κινείται δύσκολα και όταν βγαίνουμε στον δρόμο οι άνθρωποι σταματούν και θέλουν να τον φωτογραφίσουν. Μου λένε πως δεν έχουν ξαναδεί ένα παιδί τόσο παχύ στην ζωή τους και με ρωτούν πόσο χρονών είναι και πόσα κιλά ζυγίζει» δήλωσε ο πατέρας του τρίχρονου.
Εκτός από προβλήματα με το βάρος του, ο Μίσαελ έχει και προβλήματα συμπεριφοράς. Δεν τα πάει καλά με τους ανθρώπους και δεν θέλει να έχει επαφές μαζί του. Οι γονείς του έχουν αναγκαστεί να μισθώνουν ένα ιδιωτικό ταξί για να τον μετακινεί, επειδή ο Μίσαελ συμπαθεί τον οδηγό και δεν θέλει να περπατάει στο δρόμο.
«Οι γιατροί πιστεύουν ότι έχει το σύνδρομο και γι αυτό παχαίνει συνεχώς. Θέλουν να του κάνουν εξετάσεις» δήλωσε η μητέρα του. Το συγκεκριμένο σύνδρομο προκαλεί μία συνεχή αίσθηση πείνας, οδηγεί σε αύξηση του βάρους που μπορεί να αποβεί επικίνδυνη μέχρι και μοιραία ενώ προκαλεί προβλήματα στους μύες και δημιουργεί μαθησιακά προβλήματα.
Επίσης όσοι πάσχουν από το σύνδρομο μπορεί να εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς όπως εκρήξεις θυμού και μεγάλο πείσμα. Δεν υπάρχει καμία θεραπεία και το μόνο που γίνεται είναι να κατευναστούν τα προβλήματα με φαρμακευτική αγωγή. Για τους γονείς είναι πολύ δύσκολη η ανατροφή ενός τέτοιου παιδιού επειδή συνεχώς δίνουν μία μάχη για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα συμπεριφοράς του και να το κάνουν να σταματήσει το φαγητό.
