Έναν τεράστιο πονοκέφαλο καλείται να διαχειριστεί η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του Ισραήλ, μετά τη βόμβα που έριξε ο Ντόναλντ Τραμπ ότι από του χρόνου κόβεται η αμερικανική στρατιωτική βοήθεια προς τη χώρα. Αν τα λόγια του Αμερικανού προέδρου γίνουν πράξη, τα πάντα γύρω από το πώς εξοπλίζεται και πώς λειτουργεί ο ισραηλινός στρατός θα πρέπει να μπουν ξανά στο τραπέζι από την αρχή.
Μέχρι σήμερα, το Ισραήλ είχε ένα πολύ γερό οικονομικό «μαξιλάρι» από την Ουάσιγκτον. Με βάση την τρέχουσα δεκαετή συμφωνία που κανονικά λήγει το 2028, οι ΗΠΑ έδιναν κάθε χρόνο 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια για τις αμυντικές ανάγκες της χώρας. Η δήλωση όμως του Τραμπ ότι η κάνουλα κλείνει ήδη από το επόμενο έτος, φέρνει τα πάνω-κάτω πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο.
Ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό;
Το πρώτο και μεγαλύτερο ζόρι είναι καθαρά οικονομικό. Πάνω σε αυτά τα αμερικανικά δισεκατομμύρια είχαν χτιστεί όλα τα μελλοντικά εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας. Αν αυτά τα χρήματα κοπούν, το Ισραήλ θα αναγκαστεί να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη και να καλύψει τη χασούρα απευθείας από τον δικό του κρατικό προϋπολογισμό.
Όπως είναι λογικό, κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο. Οι επιτελείς των ενόπλων δυνάμεων θα πρέπει να πάρουν μολύβι και χαρτί, να κόψουν ή να «παγώσουν» αγορές και να βάλουν νέες προτεραιότητες. Μάλιστα, οι αλλαγές αυτές μπορεί να είναι τόσο βαθιές, που να επηρεάσουν ακόμα και την ίδια τη δομή του στρατού και τον τρόπο που αναπτύσσονται οι δυνάμεις του.
Τι θα γίνει με τον «Σιδηρούν Θόλο»
Το πρόβλημα όμως δεν σταματάει στις αγορές όπλων. Ένα μεγάλο κομμάτι της αμερικανικής βοήθειας πήγαινε απευθείας στα κοινά προγράμματα αντιπυραυλικής άμυνας που τρέχουν μαζί Ισραήλ και ΗΠΑ. Μιλάμε για τα συστήματα που κρατούν όρθια την αεράμυνα της χώρας, όπως ο πασίγνωστος «Σιδηρούς Θόλος» (Iron Dome) και η «Σφενδόνη του Δαβίδ» (David’s Sling).
Χωρίς την αμερικανική χρηματοδότηση, αυτά τα πανάκριβα αλλά απολύτως απαραίτητα προγράμματα δέχονται ισχυρό πλήγμα, και η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να βρει άμεσα εναλλακτικούς πόρους για να μην υπάρξει κενό στην ασπίδα προστασίας της χώρας.
Αλλαγή σελίδας και στροφή στην εγχώρια παραγωγή
Πέρα από τα δύσκολα οικονομικά διλήμματα, η κίνηση αυτή αλλάζει οριστικά και το μοντέλο της σχέσης ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ. Το Ισραήλ φαίνεται πως μπαίνει αναγκαστικά σε μια νέα εποχή.
Από εκεί που βασιζόταν στη δεδομένη οικονομική στήριξη των Αμερικανών, τώρα καλείται να σταθεί αποκλειστικά στα δικά του πόδια. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως θα πρέπει να αποκτήσει οικονομική αυτονομία στην άμυνά του και να ρίξει πολύ μεγαλύτερο βάρος στη δική του, εγχώρια αμυντική βιομηχανία, αλλάζοντας σελίδα στις διμερείς σχέσεις με τον μεγαλύτερο σύμμαχό του.
