Το αόρατο χέρι της διαπλοκής που ενθρονίζει αυτόκλητα αφεντικά στην οικουμένη
Ποιος κυβερνά άραγε την υφήλιο; Ποιος κρύβεται πίσω από τα τεράστια οικονομικά τραστ που διαχειρίζονται δισεκατομμύρια αλλάζοντας άρδην τις τύχες των λαών;
Εκεί που άλλοτε η άνοδος των εθνών-κρατών παρήγαγε τοπικές ελίτ, θα ήταν μάλλον παράξενο αν το νέο μοντέλο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας δεν έφτιαχνε καινούριες επιχειρηματικές κάστες με πρωτόγνωρη πια δύναμη.
Παγκόσμιου βεληνεκούς οργανώσεις και περισσότερο ή λιγότερο κρυφές εταιρίες δηλαδή που παίζοντας μπάλα στη διεθνή σκηνή έχουν σχηματίσει μια νέα υπερ-τάξη που κάποιοι ονομάζουν Νέα Τάξη Πραγμάτων και άλλοι μυστική παγκόσμια κυβέρνηση.
Κι ενώ στη φύση και τη δράση τους ομοιάζουν με τα παλιότερα εθνικά μορφώματα, το γεγονός ότι επιχειρούν στην παγκόσμια οικονομικο-πολιτική σκηνή τις κάνει εντελώς διαφορετικές σε όρους ισχύος και επιρροής.
Όσο για τους ανθρώπους που τις συναπαρτίζουν, φαίνονται να φοιτούν στα ίδια πανεπιστήμια, να κάνουν δουλειές με τους ίδιους χρηματοπιστωτικούς κολοσσούς και επενδυτικούς οίκους, να ανήκουν στους ίδιους ομίλους προβληματισμού και δεξαμενές σκέψεις και να υπηρετούν τέλος στα ίδια διοικητικά συμβούλια των μεγάλων παικτών του ιδιωτικού τομέα.
Συνήθως συναντιούνται σε γεγονότα διεθνούς ακτινοβολίας, όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, και εκτελούν τις παρασκηνιακές τους διαβουλεύσεις σε μυστικές λέσχες και ακόμα ερμητικότερες εταιρίες. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε να ήταν διαφορετικά όταν αυτό το 1% του πλανήτη κατέχει περισσότερο από το 40% του παγκόσμιου πλούτου; Κάπου 32 τρισ. δολάρια δηλαδή, τα οποία κρύβουν σε υπεράκτιες εταιρίες και φορολογικούς παραδείσους…
Ποτέ τόσοι λίγοι δεν κατείχαν τόσα πολλά και κάπως θα πρέπει να έχει περιέλθει στα χέρια τους όλος αυτός ο ανείπωτος θησαυρός. Είτε μιλάμε για μυστικιστικές σέχτες, πριβέ κλαμπ και μη κυβερνητικούς οργανισμούς είτε για ομίλους προβληματισμού, φοιτητικές αδελφότητες και νομιμότατα επενδυτικά κεφάλαια, να πού παίζεται το χοντρό παιχνίδι των παρασκηνιακών αφεντικών της υφηλίου…
H Λέσχη Μπίλντερμπεργκ και τα παρακλάδια της
Η ετήσια συνάντηση των 130 περίπου εκπροσώπων των κλάδων ενέργειας, οικονομίας, πολιτικής, διπλωματίας, ακαδημαϊσμού και ενημέρωσης παραμένει ένα από τα πιο βαριά χαρτιά της διεθνούς συνωμοσίας. Με 65-70 μόνιμα μέλη, το Bilderberg Group είναι η πλέον κλειστή πολιτικο-οικονομική οντότητα του κόσμου από το 1954 όπου ιδρύθηκε στο Ξενοδοχείο Μπίλντερμπεργκ της Ολλανδίας.
Η σκιώδης λέσχη έφερε από την αρχή τη σφραγίδα του Ντέιβιντ Ροκφέλερ και ένα από τα πρώτα της έργα ήταν η στρατηγική για την απόσπαση της ευρωπαϊκής συναίνεσης αναφορικά με τη δημιουργία μιας ενοποιημένης ευρωπαϊκής αγοράς. Η Μπίλντερμπεργκ ήταν πίσω από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση τελικά, καθώς -όπως διέρρευσε από τα πρακτικά της συνάντησής τους το 1955- συζητούσαν ήδη τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού σχηματισμού με ενιαίο νόμισμα.
Η Μπίλντερμπεργκ ήταν επίσης πίσω από τον περιβόητο δανεισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Κίνα πριν από τη σημαδιακή επίσκεψη του Νίξον το 1972. Όσο για το meeting του 1991, ο Ροκφέλερ είχε διπλαρώσει τον τότε κυβερνήτη του Αρκάνσας, Μπιλ Κλίντον, προσπαθώντας να τον προσδέσει στο άρμα της λέσχης.
Η τεράστια οικονομική δύναμη του κλαμπ των ισχυρών αντλεί κεφάλαια από τα ιδρύματα Ροκφέλερ και Φορντ, την ίδια ώρα που οι σύνεδροι επιλέγονται κάθε χρόνο με βάση τον βαθμό επιρροής τους σε διοικητικά συμβούλια και κέντρα αποφάσεων. Πλέον η βάση ρίχνεται στον τραπεζικό τομέα και την ενέργεια ακολουθώντας την ίδια παγκοσμιοποιημένη στρατηγική από το 1954: μια παγκόσμια κυβέρνηση, ένα κοινό Σύνταγμα και ένας ενιαίος στρατός να προασπίζεται τα συμφέροντα της ανθρωπότητας.
Στο φόρουμ της Μπίλντερμπεργκ έχουν συναντηθεί από τον Κίσινγκερ, τον Κλίντον, τον Μπαράκ Ομπάμα, τον Γκόρντον Μπράουν και την Άνγκελα Μέρκελ μέχρι τον Τζορτζ Σόρος, τον Ντόναλντ Ράμσφελντ, την Κριστίν Λανγκάρντ, τον Ζαν-Κλοντ Τρισέ και τον Χένρι Φορντ Β’. Ούτε ο πατέρας της ατομικής βόμβας, Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, δεν είπε όχι όταν προσκλήθηκε.
Πλέον όσοι ξέρουν μιλούν όχι για Λέσχη Μπίλντερμπεργκ αλλά για Δίκτυο Μπίλντερμπεργκ, καθώς τα πλοκάμια της οργάνωσης εκτείνονται σε σωρεία επιχειρηματικών κολοσσών και κέντρων αποφάσεων που φτάνουν μέχρι την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ και άλλους διεθνείς θεσμούς. Στη σελίδα 405 της αυτοβιογραφίας του, ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ ομολογεί εξάλλου: «Κάποιοι πιστεύουν ακόμα ότι είμαστε μέλη μιας μυστικής κλίκας που δουλεύει κόντρα στα συμφέροντα των ΗΠΑ και χαρακτηρίζουν την οικογένειά μου ως «διεθνιστές», συνωμοτώντας με άλλους στον κόσμο για να χτίσουμε μια
πιο ολοκληρωμένη παγκόσμια πολιτική και οικονομική δομή, έναν ενιαίο κόσμο, αν θέλετε. Αν αυτή είναι η κατηγορία, τότε δηλώνω ένοχος, και είμαι περήφανος γι’ αυτό»…
Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
