Ο κανόνας θέλει πάντα το μεγάλο ψάρι να τρώει το μικρό. Αλλά ο κανόνας έχει πάντοτε και εξαιρέσεις και αυτές στην ελληνική επιχειρηματική σκηνή δεν ήταν λίγες.
Αυτό έχει να κάνει με την ιδιομορφία και την… «προβληματικότητα» της σκηνής αυτής.
Το εντυπωσιακό φαινόμενο, όπου μικρότεροι παίκτες να αποκτούν μεγαλύτερους δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία κίνηση – συνήθως με πρωτοβουλία των τραπεζών – να σωθούν επώνυμες μεγάλες επιχειρήσεις από μικρότερους αλλά «σοβαρότερους» σε θέματα διοίκησης και οικονομικής διαχείρισης επιχειρηματίες. Δεν λείπουν όμως ούτε οι περιπτώσεις επιθετικών εξαγορών μέσω του χρηματιστηρίου, ούτε η εξαγορά μεγάλων παικτών από φαινομενικά μικρότερους παίκτες οι οποίοι με την κίνηση τους αυτή απλώς επιδιώκουν να αποκτήσουν άμεσα μερίδιο στην αγορά.
Με αφορμή την ολοκλήρωση της απόκτησης του δικτύου της μεγαλύτερης αλυσίδας λιανεμπορίου στην Ελλάδα, της Μαρινόπουλος από την μικρότερη της Σκλαβενίτης συγκεντρώσαμε στο news247 τις σημαντικότερες περιπτώσεις των τελευταίων χρόνων.
Τυράς – Όλυμπος
Η Όλυμπος ήταν μία κραταιά συνεταιριστική εταιρεία με ρίζες πίσω στην δεκαετία του ’60. Γνωστή σε όλη την Θεσσαλία πολύ πριν την μάθει η υπόλοιπη Ελλάδα. Θύμα της κακοδιαχείρισης από τους συνδικαλιστές – managers βγαίνει στο σφυρί από την Αγροτική Τράπεζα το 2000. Την καλύτερη προσφορά θα καταθέσει η αρκετά μικρότερη της ΤΥΡΑΣ των αδελφών Σαράντη από τα Τρίκαλα. Οι άγνωστοι έως τότε τυροκόμοι μετέτρεψαν την χρεοκοπημένη επιχείρηση στο πολυτιμότερο brand σήμερα στην αγορά του γάλακτος και του πετράδι του στέμματος μίας αυτοκρατορίας που έχει εργοστάσια σε τρεις χώρες και εξαγωγές σε 35.
Κολιός – Αγνό
Το «πείραμα του Ολύμπου» θέλησε να επαναλάβει τρία χρόνια αργότερα και δεκάδες χιλιόμετρα βορειότερα η οικογένεια Κολιός αποκτώντας την επίσης συνεταιριστική, και τότε δεύτερο μεγαλύτερο παίκτη στην Μακεδονία, ΑΓΝΟ. Το αποτέλεσμα όμως εδώ δεν ήταν το ίδιο καλό όσο στο πρώτο πείραμα με αποτέλεσμα η ΑΓΝΟ να πτωχεύσει το 2014 και η Κολιός να καρκινοβατεί με υπέρογκο δανεισμό τα τελευταία χρόνια.
Μύλοι Λούλη – Μύλοι Αγίου Γεωργίου
Οι επιθετικές εξαγορές δεν είναι συχνό φαινόμενο, ειδικά στην Ελλάδα και ειδικά με έναν μικρότερο παίκτη να εξαγοράζει ένα μεγαλύτερο με αυτό τον τρόπο. Έγιναν όμως «μόδα» στα τέλη της δεκαετίας του ’90 με την «άνθηση» του χρηματιστήριου. Η περίπτωση της εξαγοράς της κορυφαίας εταιρείας του κλάδου της «Μύλοι Αγίου Γεωργίου» από τους «Μύλους Λούλη» είναι μοναδική στο είδος της. Οι «Μύλοι Αγίου Γεωργίου» με παραγωγική παρουσία από το 1929 και εισηγμένοι στο Χρηματιστήριο από τις 16 Μαϊου του 1951 βρίσκονταν το 1999 στην τρίτη και στην τέταρτη γενιά μετόχων των οικογενειών που την είχαν δημιουργήσει. Αποτέλεσμα ο μεγαλύτερος μέτοχος να κατέχει το 1999 ποσοστό μικρότερο του 10%. Οι «Μύλοι Λούλη» υπό τον Κωνσταντίνο Λούλη εκμεταλλευόμενη την πτωτική πορεία του Χρηματιστηρίου εκείνο το διάστημα με αφορμή την κρίση στο Κοσσυφοπέδιο άρχιζαν να συγκεντρώνουν μετοχές του ανταγωνιστή τους μέχρι που έφθασαν σε ένα ποσοστό που πλέον δεν μπορούσε να κανείς να αμφισβητήσει ότι αυτοί ήταν τα νέα αφεντικά στον μεγαλύτερο μύλο της χώρας. Το 1999 ο κύκλος εργασιών της Λούλης ήταν στα 47,4 εκατ. ευρώ των και των Μύλων Αγίου Γεωργίου στα 50,4 εκατ. ευρώ.
Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
