Κλαίω κάθε μέρα, αλλά ελπίζω η κόρη μου να επιστρέψει κάποτε, λέει μια μητέρα
Τρία χρόνια πέρασαν από την απαγωγή περίπου 200 μαθητριών του Τσιμπόκ, στη Νιγηρία, από τους τζιχαντιστές της Μπόκο Χαράμ και οι μητέρες τους ζητούν από τις αρχές να δράσουν για την απελευθέρωσή τους.
Χθες βράδυ, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ, έγιναν συγκεντρώσεις για να μην ξεχαστεί η υπόθεση και στην πρωτεύουσα συμμετείχαν χίλιοι άνθρωποι.
Η Έστερ Γιακούμπου, μητέρα της Νόρκας που απήχθη στις 14 Απριλίου 2014 από το Τσιμπόκ, είναι αισιόδοξη για το μέλλον της κόρης της. «Πέρυσι δεν βρέθηκε καμία. Όμως σήμερα 24 επέστρεψαν σε εμάς. Είναι μια πρόοδος και χάρη στη βοήθεια του Θεού οι άλλες θα επιβιώσουν και θα μπορέσουμε να γιορτάσουμε μαζί τους» δήλωσε.
Τον Οκτώβριο του 2016, 21 κορίτσια αφέθηκαν ελεύθερα- κάποια από τα οποία έγιναν μητέρες όσο καιρό κρατούνταν αιχμάλωτες- έπειτα από διαπραγματεύσεις μεταξύ της κυβέρνησης της Νιγηρίας και της Μπόκο Χαράμ, με τη βοήθεια της Διεθνούς Επιτροπής Ερυθρού Σταυρού και της Ελβετίας.
Τρεις ακόμη εντοπίστηκαν κοντά στο δάσος Σαμπίσα, προπύργιο της οργάνωσης.
Για τη Ρεμπέκα Σάμουελ, μητέρα της Σάρας, αυτά τα τρία χρόνια ήταν ένας «εφιάλτης»: «Είναι εντελώς φρέσκο στο μυαλό μου, έχω την εντύπωση ότι έγινε χθες» λέει. «Κλαίω κάθε μέρα, αλλά ελπίζω η κόρη μου να επιστρέψει κάποτε. Ξέρω ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να τις φέρει πίσω, όμως πιστεύω ότι θα μπορούσε να κάνει περισσότερα».
Μετά τις επικρίσεις για αδράνεια, ο πρόεδρος της Νιγηρίας Μουχαμάντου Μπουχάρι – μεταξύ των προεκλογικών υποσχέσεων του οποίου ήταν η καταπολέμηση της Μπόκο Χαράμ και η επιστροφή των κοριτσιών που έχουν απαχθεί—διαβεβαίωσε χθες ότι η κυβέρνηση είναι «αποφασισμένη να πετύχει την απελευθέρωσή τους καθώς και όσων έχουν στρατολογηθεί με τη βία».
«Bring back our girls» (φέρτε πίσω τα κορίτσια μας), το σύνθημα που φώναζε η διεθνής κοινότητα πριν τρία χρόνια φαίνεται να έχει ξεχαστεί, όπως και η σύγκρουση με τη Μπόκο Χαράμ.
«Η Μπόκο Χαράμ εξακολουθεί να απαγάγει γυναίκες, κορίτσια, αλλά και νεαρά αγόρια, τα οποία αναγκάζονται να υποστούν τα χειρότερα: βιάζονται, ξυλοκοπούνται και αναγκάζονται να εξαπολύσουν επιθέσεις αυτοκτονίας» καταγγέλλει ο Μακμίντ Καμάρα εκπρόσωπος της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Νιγηρία. «Δυστυχώς (…) η πλειονότητα των απαγωγών αυτών δεν αναφέρονται στον Τύπο. Πολλοί γονείς, πολλές οικογένειες έχουν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα να ξαναβρούν τους αγαπημένους τους» εξηγεί.
