Επεισοδιακό φινάλε επεφύλαξε στους συμμετέχοντες η τελευταία ημέρα
Ήταν ίσως η πιο άτυχη ημέρα της Πρωθυπουργού σε όλη την πολιτική της πορεία. Μια σειρά γεγονότων και συμπτώσεων μετέτρεψαν μια υποτίθεται σοβαρή παράσταση σε ιλαροτραγωδία. Με φωνή βραχνή και τακτικές κρίσεις βήχα, η Τερέζα Μέι προσπάθησε να δώσει το στίγμα της πολιτικής που θα ακολουθήσει. Πετώντας στον σκουπιδοτενεκέ τον Θατσερισμό, η Πρωθυπουργός προέβη σε εξαγγελίες για έναρξη, μετά από δεκαετίες στεγαστικού προγράμματος για τους νέους με την κατασκευή 5.000 δημοτικών κατοικιών το χρόνο για την επόμενη πενταετία, πλαφόν στις τιμές των εταιρειών ενέργειας διεύρυνση του παρεμβατικού ρόλου του κράτους, με παράλληλη ενίσχυση των επενδύσεων και της ελεύθερης αγοράς.
Η γελοία παρέμβαση κωμικού που της έδωσε ένα πιστοποιητικό απόλυσης και το χιούμορ με το οποίο τον αντιμετώπισε ενίσχυσαν αντί να αποδυναμώσουν την παράστασή της. Οι επικρίσεις στο κόμμα της ήταν περιορισμένες και ανώνυμες και σύσσωμο το υπουργικό συμβούλιο στοιχίστηκε πίσω της με εξαίρεση τον Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος παρέμεινε κατηφής και την χειροκρότησε χλιαρά μετά από προτροπές συναδέλφων του.
Οι υπουργοί στήριξαν την Μέι
Στην ομιλία της η κ. Μέι προέβη σε πολύ γενικόλογες αναφορές στο Brexit, επαναλαμβάνοντας ότι θα πετύχει μια καλή συμφωνία επωφελή και για τις δύο πλευρές και καθησυχάζοντας τους Ευρωπαίους πολίτες ότι η χώρα τους θέλει και τους χρειάζεται και επίκειται η οριστική τακτοποίηση του θέματος με τις Βρυξέλλες.
Η συντριπτική πλειονότητα των υπουργών, σύμφωνα με την deutche welle, στάθηκε δίπλα στην Πρωθυπουργό και οι περίπου 40 σκληροί αντιευρωπαίοι βουλευτές που τάσσονται κατά της μεταβατικής περιόδου δεν τόλμησαν να ζητήσουν την παραίτηση της. Το ερώτημα που παραμένει ακόμα αναπάντητο είναι το τι θα κάνει η Πρωθυπουργός με το αγκάθι Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος σχεδόν καθημερινά και με κάθε τρόπο, την υπονομεύει. Θα τον απομακρύνει ή θα τον αφήσει στη θέση του ώστε να γελοιοποιηθεί ακόμη περισσότερο και να αυτοκαταστραφεί; Όσο για τους σχολιαστές οι εκτιμήσεις για την μακροβιότητα της Πρωθυπουργού είναι διχασμένες, συμπίπτουν όμως στο ό,τι ο άμεσος κίνδυνος γι αυτήν έχει ξεπεραστεί.
