Άφωνοι παρακολουθούσαμε πριν λίγες ημέρες δύο ηγέτες χωρών που έχουν πρόσβαση σε πυρηνικά όπλα να περηφανεύονται για τα «πυρηνικά κουμπιά» τους, σε γλώσσα που σίγουρα παραπέμπει κάπου αλλού και όχι στη διπλωματία- ή τον πολιτισμό εν γένει
. Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν ανέφερε στο διάγγελμά του για το νέο έτος πως η χώρα του είναι πυρηνική δύναμη, προσθέτοντας πως έχει πάντα πάνω στο γραφείο του το «κουμπί» για την εκτόξευση των βορειοκορεάτικων πυρηνικών όπλων. «Αυτό δεν είναι απειλή, είναι η πραγματικότητα» τόνισε.
Τη σκυτάλη πήρε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος απάντησε μέσω Twitter προειδοποιώντας πως έχει κι εκείνος πυρηνικό κουμπί που είναι όμως πιο μεγάλο και πιο δυνατό από αυτό του Κιμ Γιογνκ Ουν, και λειτουργεί.
Μετά την έκπληξη για το με ποιους όρους «συζητούν» δύο από τους πιο ισχυρούς ηγέτες στον κόσμο, προκύπτει το ερώτημα αν πράγματι υπάρχει και τι ακριβώς είναι αυτό το «πυρηνικό κουμπί», με το οποίο ανταλλάσσουν απειλές Κιμ Γιονγκ Ουν και Τραμπ.

Αυτό το ερώτημα θέτει και το BBC. Ναι, η φράση «πυρηνικό κουμπί» χρησιμοποιείται για ευκολία, αλλά, όχι, στην κυριολεξία ο Ντόναλντ Τραμπ δεν διαθέτει κάτι τέτοιο.
Κι έτσι, μπορεί να προκάλεσε θυμηδία -και θλίψη, μάλλον- η «αναμέτρηση» των «πυρηνικών κουμπιών», με τον Τραμπ να ξεκαθαρίζει πως το δικό του είναι «πιο μεγάλο» και «πιο ισχυρό», αλλά στην πραγματικότητα κουμπί δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως το λεγόμενο «πυρηνικό ποδόσφαιρο» αλλά και το «μπισκότο», ονομασίες που μπορεί να προκαλούν γέλιο αλλά σχετίζονται με πράγματα που δεν θα προκαλέσουν καθόλου γέλιο, αν συμβούν, παρά μόνο όλεθρο.

«Ο ίδιος ο πρόεδρος δεν μπορεί να πατήσει κάποιο κουμπί και να εκτοξεύσει πυραύλους. Μπορεί να δώσει μόνο μια εντολή, την οποία άλλοι θα ακολουθήσουν προκειμένου να εκτοξευτούν οι πύραυλοι» είχε εξηγήσει πέρσι ο Δρ Πίτερ Φίβερ, καθηγητής πολιτικής επιστήμης σε επιτροπή του αμερικανικού Κογκρέσου. «Το σύστημα δεν είναι ένα κουμπί που ο πρόεδρος μπορεί να γείρει κατά λάθος πάνω του και να το πατήσει κι αυτόματα να αρχίσουν πύραυλοι να πετάνε» είχε πει, προσθέτοντας πως η απόφαση για πυρηνική επίθεση απαιτεί ο πρόεδρος να συνεργαστεί με τους στρατιωτικούς που έχουν στην κατοχή τους τα απαραίτητα «υλικά» αλλά και στρατιωτικό προσωπικό όλων των βαθμίδων, από τους πιο υψηλόβαθμους μέχρι τον πιο χαμηλόβαθμο.
Είτε βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, είτε στο αυτοκίνητό του, είτε πάνω στο Air Force One ή σε κάποιο ταξίδι στο εξωτερικό, ο Τραμπ έχει πρόσβαση στα «εργαλεία» αυτά με μια κίνηση, καθώς ο εξουσιοδοτημένος βοηθός που μεταφέρει τον περίφημο χαρτοφύλακα είναι πάντα δίπλα του. Μένει στον ίδιο όροφο των ξενοδοχείων όπου έχει και ο Τραμπ, μπαίνει μαζί του στο ίδιο ασανσέρ και προστατεύεται από τους ίδιους πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών που προστατεύουν και τον πρόεδρο. Μάλιστα, υπάρχει κι ένας δεύτερος τέτοιος χαρτοφύλακας, ειδικά για τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, σε περίπτωση που ο πρόεδρος αδυνατεί να δράσει.
Τι πραγματικά έχει ο Ντόναλντ Τραμπ

Στις 20 του περσινού Ιανουαρίου, ένας στρατιώτης, μεταφέροντας έναν δερμάτινο χαρτοφύλακα, έφτασε με τον Μπαράκ Ομπάμα στην ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ και την τελετή «παράδοσης-παραλαβής». Όταν ο Τραμπ ανέλαβε επισήμως καθήκοντα, ο στρατιωτικός -μαζί με τον χαρτοφύλακα- μετακινήθηκε στην πλευρά του.

Ο χαρτοφύλακας είναι το λεγόμενο «πυρηνικό ποδόσφαιρο» και είναι απαραίτητος για να πυροδοτηθούν τα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ και, θεωρητικά, είναι πάντα όπου είναι και ο Αμερικανός πρόεδρος. Πάντα και παντού. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά ειδικού το καλοκαίρι στο CNN, πως όταν ο Τραμπ παίζει γκολφ, ο χαρτοφύλακας τον ακολουθεί σε όλο το παιχνίδι, πάνω σε ένα αμαξάκι του γκολφ.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα





















