Δεν είναι απλό φαγητό, είναι κοινωνικό πείραμα
Λένε πως το φαγητό είναι από τα δημοκρατικότερα αγαθά αυτού του κόσμου, καθώς όλοι το χρειαζόμαστε για να επιβιώσουμε, πλούσιοι και φτωχοί.
Και ένα εστιατόριο στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα έχει βαλθεί να το αποδείξει, αν και με κομματάκι εναλλακτικό τρόπο. Αυτό που θέλει να κάνει είναι να διαμαρτυρηθεί για τις φυλετικές διακρίσεις στις απολαβές των Αμερικανών, χρεώνοντας πολύ ακριβότερα τα ίδια πιάτα στους λευκούς πελάτες του. Καθώς αυτοί βγάζουν περισσότερα, κι έτσι είναι δίκαιο να πληρώνουν και περισσότερα για το ίδιο φαγητό.
Αυτά λαμβάνουν χώρα στο Saartj, το εστιατόριο του νιγηριανού σεφ Tunde Wey, που θέλει να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες της Νέας Ορλεάνης για τις φυλετικές διακρίσεις που υφίστανται ακόμα και σήμερα οι Αφρο-Αμερικανοί στους μισθούς τους. Το 2013, για παράδειγμα, σε μια από τις τελευταίες έρευνες στο θέμα που συζητάμε, το μέσο εισόδημα του αφροαμερικανικού νοικοκυριού στη Λουιζιάνα ήταν κατά 54% χαμηλότερο από των λευκών νοικοκυριών.
Όπως εξηγεί το εστιατόριο στην ιστοσελίδα του: «Κάθε μέρα προσφέρουμε ένα πιάτο με δύο επιλογές τιμής, την καθιερωμένη των 12 δολαρίων και την προτεινόμενη των 30 δολαρίων. Η καθιερωμένη είναι διαθέσιμη σε όλους τους πελάτες, ενώ η προτεινόμενη προσφέρεται μόνο στους λευκούς. Η διαφορά στην τιμή αντιπροσωπεύει τη μισθολογική ανισότητα μεταξύ μαύρων και λευκών νοικοκυριών στη Νέα Ορλεάνη».
Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως ο σεφ αποδίδει αμέσως στους μαύρους πελάτες του τη διαφορά αυτή. Είχε επιλέξει μάλιστα να μην προβάλει διαφημιστικά την ενέργειά του, θέλοντας να δει πώς θα ανταποκριθεί ο κόσμος, λευκοί και μαύροι. Τα αποτελέσματά του θα τα παρουσιάσει στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης στις 15 Μαρτίου.
Για την ώρα πάντως μας λέει πως ένα καλό 78% των λευκών πελάτων του επιλέγουν να πληρώσουν την ακριβότερη τιμή. Η «λευκή ενοχή» είναι ο λόγος, διατείνεται ο Wey…
