Αναγκαία η ευαισθητοποίηση και η συνεργασία όλων, για την αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού και των συνεπειών του.
Σε ολόκληρο τον κόσμο, 1 στα 10 νεογνά γεννιέται πρόωρα, δηλαδή 15.000.000 πρόωρα νεογνά γεννιούνται παγκοσμίως και ο αριθμός αυτός συνεχώς αυξάνει.
Ο πρόωρος τοκετός αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματατης σύγχρονης μαιευτικής, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των νεογνών αυτών που γεννιούνται πρόωρα νοσηλεύεται στις Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας για μεγάλο χρονικό διάστημα, αντιμετωπίζοντας σοβαρά
προβλήματα.
Παρά τις τεράστιες προσπάθειες από την πλευρά της μαιευτικής, το ποσοστό πρόωρου τοκετού δεν έχει μειωθεί και για αυτό τον λόγο τα τελευταία χρόνια πραγματοποιείται παγκοσμίως μία σειρά μελετών, με σκοπό να αντιμετωπιστεί αυτό το μαιευτικό «σύνδρομο» και να μειωθούν τα ποσοστά του πρόωρου τοκετού.
Η μαιευτική παρακολούθηση και η ενημέρωση των εγκύων γίνεται όλο και πιο εντατική σχετικά με την πρόληψη και την αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού.
Έχουμε πετύχει πολλά τα τελευταία 40 χρόνια. Η επιβίωση των μικρών ασθενών έχει αυξηθεί κατά περίπου μία εβδομάδα ανά 10ετία, όμως επιβάλλεται να βελτιώσουμε ακόμα περισσότερο την περιγεννητική φροντίδα. Χρέος και ευθύνη της πολιτείας είναι η δημιουργία περιγεννητικών κέντρων, σύγχρονων, πλήρως στελεχωμένων και σύμφωνων με τις νεότερες επιστημονικές εξελίξεις και τα διεθνή standards.
Η συνεχής επαγρύπνιση και η ετοιμότητα των Γυναικολόγων, Νεογνολόγων, Νοσηλευτών/Μαιών για τον αναπάντεχο πρόωρο τοκετό και τις συνέπειες του αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιβίωση, τη βέλτιστη έκβαση και την μετέπειτα καλύτερη ποιότητα ζωής των προώρων νεογνών.
Ακρογωνιαίος λίθος για την βελτιστοποίηση της έκβασης των ευαίσθητων και ευάλωτων ασθενών μας είναι η συνεχής επιμόρφωση του συνόλου της ομάδας των επιστημόνων που τα φροντίζουν. Κρίνεται αναγκαίο, να δημιουργηθούν προγράμματα επιμόρφωσης με ευθύνη της πολιτείας σε συνεργασία με τους επιστημονικούς φορείς.
Το σύνολο του προσωπικού των Νεογνολογικών Κλινικών καθημερινά δίνει αγώνα για την επιβίωση και την καλύτερη έκβαση των προώρων νεογνών. Παράλληλα, η συμβουλευτική και υποστηρικτική φροντίδα που παρέχεται από το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό των ΜΕΝΝ προς τους γονείς των μικρών ασθενών, με τους οποίους έρχονται καθημερινά σε επαφή, είναι πολύτιμη.
Σήμερα λοιπόν, περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι επιτακτική η ανάγκη να ευαισθητοποιηθούμε όλοι και να συνεργαστούμε όλοι μαζί για την αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού και των συνεπειών του.
