Η μυστική γαλλική εγκατάσταση που ακόμα και η Google αρνείται να κρυφοκοιτάξει
Είναι γεγονός ότι η Google με τις εφαρμογές Maps και Earth έχει κάνει τον κόσμο ένα μεγάλο πλανητικό χωριό, επιτρέποντάς μας να περιδιαβούμε την οικουμένη από την καρέκλα μας και να ταξιδέψουμε παντού στην υφήλιο.
Παντού; Όχι ακριβώς, καθώς για μια σειρά από εξόχως ακατανόητους λόγους η Google αρνείται πεισματικά να μας δείξει μερικά σημεία του πλανήτη, σημεία ωστόσο που δεν έχουν συνομωσιολογική αίγλη ούτε μυστικιστική λάμψη ξοπίσω τους.
Ακόμα και τη διαβόητη Area 51 μας φανερώνει πια η πανταχού παρούσα μηχανή αναζήτησης, μόνο που μια ερευνητική και βιομηχανική δομή της Γαλλίας συνεχίζει πεισματικά να τη λογοκρίνει. Ή κάποιος άλλος λογοκρίνει την Google, που είναι εδώ προφανώς το ίδιο πράμα.

Το Πυρηνικό Πεδίο του Marcoule λειτουργεί από το 1956, στον δημόσιο λόγο μπήκε ωστόσο τον Σεπτέμβριο του 2011, όταν μια έκρηξη στις δομές του άφησε τέσσερις τραυματίες και έναν νεκρό. Την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση έσπευδε να υποβαθμίσει το γεγονός και τον ραδιενεργό κίνδυνο που για άλλη μια φορά πλανιόταν πάνω από την Ευρώπη, μέσα στην κατακραυγή μάλιστα των διεθνών οργανισμών, μια συνωμοσιολογική αύρα άρχισε να τυλίγει το Marcoule.
Είναι προφανώς αυτό το «πυρηνικό» που έχει στον τίτλο του που κάνει την Google να το θολώνει, παρουσιάζοντάς μας καθαρότατα τη γύρω περιοχή. Παρά το γεγονός ότι -όπως μας λένε οι Γάλλοι- το Marcoule είναι ανενεργό από το 2009, συνεχίζουν να το περιφρουρούν μέρα-νύχτα και να πιξελιάζουν την εικόνα του από αέρος. Σαν να μπαίνουν σε μεγάλο κόπο για κάτι που δεν δουλεύει πια.
Ή μήπως δουλεύει; Ή δουλεύει άραγε αλλιώς;
Τι είναι επισήμως

Το «Site nucléaire de Marcoule», όπως το λένε οι Γάλλοι, είναι μια πυρηνική εγκατάσταση καμιά 25αριά χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αβινιόν, στις μαγευτικές όχθες του Ρήνου με τις τεράστιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και τους περιβόητους αμπελώνες. Η γιγαντιαία σε διαστάσεις δομή κοντά στη Μεσόγειο άνοιξε τις πύλες της το 1956 για τα πρώτα βιομηχανικά και στρατιωτικά πειράματα των Γάλλων με το πλουτώνιο.
Το Marcoule λειτουργούσε για δεκαετίες η κρατική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (Commissariat à l’Énergie Atomique), κάποια στιγμή πέρασε ωστόσο στα χέρια του γίγαντα Areva NC, ο οποίος αποτελείται από υπηρεσίες του Δημοσίου αλλά και ιδιωτικά και ξένα κεφάλαια (όπως του Κουβέιτ).
Στη δεκαετία του 1970 εμφανίστηκε εκεί ένας πρωτότυπος αντιδραστήρας, ο οποίος λειτούργησε επισήμως ως το 2009, και πλέον, όπως μας λένε, είναι «ένα σημαντικό μέρος για δραστηριότητες παροπλισμένων πυρηνικών εγκαταστάσεων». Πλέον, επισήμως πάντα, ο παλιός αντιδραστήρας αντικαθίσταται σταδιακά από τον καινοτόμο ASTRID, ο οποίος θα ενεργοποιηθεί κάποια στιγμή στη δεκαετία του 2030, μιας και η Γαλλία αρνείται λυσσαλέα να απεμπλακεί από την πυρηνική ενέργεια.

Πέρα από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, στο Marcoule δραστηριοποιούνταν και συνεχίζουν να το κάνουν μια σειρά από βιομηχανίες πυρηνικών, όπως η περιβόητη MELOX που από το 1995 ανακυκλώνει το πλουτώνιο από τα παρωχημένα πυρηνικά όπλα. Προσθέστε σε όλα αυτά και τις τόσες πυρηνικές ερευνητικές δομές (όπως την ATALANTE) και έχετε έτοιμη την απάντηση γιατί οι δορυφορικές εικόνες της Google εμφανίζονται θολές.
Η έκρηξη ωστόσο του 2011 στη νοτιοανατολική Γαλλία έμελλε να πει μια άλλη ιστορία για έναν από τους παλιότερους σταθμούς πυρηνικής ενέργειας της χώρας. Οι Γάλλοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το δυστύχημα «βιομηχανικό» και όχι «πυρηνικό» -διά στόματος του υπουργού Βιομηχανίας του Σαρκοζί, Ερίκ Μπεσόν- και να καθησυχάσουν την οικουμένη πως δεν υπήρξε σοβαρή διαρροή ραδιενέργειας.

Η Επιτροπή Πυρηνικής Ασφάλειας (ANS) δήλωσε πως η έκρηξη συνέβη από μια φωτιά «κοντά σε έναν από τους φούρνους» των εγκαταστάσεων της Centraco, του κέντρου επεξεργασίας των ραδιενεργών αποβλήτων του θεόρατου Marcoule. Ο φούρνος χρησιμοποιούνταν για την τήξη των μεταλλικών αποβλήτων «μικρής ή πολύ μικρής ραδιενέργειας».
«Δεν υπήρξαν διαρροές έξω από την περιοχή», διαβεβαίωσε την Ευρώπη η Γαλλία, λέγοντας πως το Marcoule δεν έχει πια πυρηνικούς αντιδραστήρες. Και παρά το γεγονός ότι πράγματι δεν εκκενώθηκαν οι γύρω περιοχές, μια μεγάλη ζώνη τέθηκε σε άτυπη καραντίνα («ασφαλή περίμετρο» την είπαν), για κάθε ενδεχόμενο.
Την ώρα που η Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας ζητούσε εξηγήσεις για τις συνθήκες του ατυχήματος και είχε καλέσει τα 35 μέλη που απαρτίζουν το Συμβούλιο των Διοικητών της σε αυστηρότερα μέτρα προστασίας, στον απόηχο του πυρηνικού δυστυχήματος της Φουκουσίμα τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς όλα αυτά, αρκετοί ανεξάρτητοι περιβαλλοντικοί οργανισμοί άδραξαν την ευκαιρία να καταδείξουν πως το Marcoule δεν είχε περιληφθεί περιέργως στους ελέγχους ασφαλείας που είχε κάνει η Γαλλία στους πυρηνικούς σταθμούς της.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
Σελίδες 1 2





















