Η άγρια δολοφονία της 34χρονης στην Ξάνθη, λίγο μετά τα Χριστούγεννα του 2012 είχε σοκάρει όλη τη χώρα, εξαιτίας της βιαιότητάς της αλλά και της συμπεριφοράς του δράστη μετά τον βιασμό και τον φόνο της κοπέλας.
Η Ζωή Δαλακλίδου έπεσε θύμα βιασμού επιστρέφοντας στο σπίτι των γονιών της από νυχτερινή έξοδο. Είχε αποχωριστεί τη φίλη της λίγα μέτρα πριν… Ο δράστης αφού τη βίασε της έβαλε φωτιά και την έκαψε ζωντανή. Ύστερα πήγε στο σπίτι του και κοιμήθηκε ενώ την επόμενη ημέρα άνοιξε κανονικά το μανάβικο που διατηρούσε στην περιοχή…
Το Εφετείο Κομοτηνής καταδίκασε εκ νέου τον δράστη σε ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη. Οι προσπάθειες του κατηγορούμενου να μειώσει την ποινή που του είχε επιβληθεί πρωτόδικα έπεσαν στο κενό.
“Και να σε φτύσω, δεν το αξίζεις”
Ο πατέρας της Ζωής, Θεολόγος Δαλακλίδης μίλησε σε ιστοσελίδα, για τη στιγμή που αντίκρισε τον δολοφόνο και βιαστή της κόρης του στο δικαστήριο.
«Όταν βλέπεις το δολοφόνο του παιδιού σου, πώς μπορείς να αισθανθείς; Κάθεται εκείνος μέσα, τρώει, πίνει και έχει γίνει άλλος τόσος… Εγώ πώς να αισθανθώ; Πήγα μπροστά του και του είπα “και να σε φτύσω, δεν το αξίζεις”. Τι να του πω;
Εγώ κατέθεσα πρώτος. Και ο ένας μου γιος και η κόρη μου. Ο άλλος μου γιος δεν ήταν εδώ όταν έγινε το συμβάν. Η σύζυγος ούτε ήρθε στο δικαστήριο. Πώς να έρθει; Να δει το δολοφόνο του παιδιού της; Θα μου πεις “εσείς πώς πήγατε;”. Ε, πήγαμε. Τι να κάναμε; Έπρεπε να πάμε» λέει ο πατέρας της Ζωής που χάθηκε τόσο βίαια στο κατώφλι του σπιτιού τους.
Για την απόφαση στο Εφετείο
«Με την απόφαση αυτή, αφού δεν του ελάφρυναν την ποινή, είμαστε δικαιωμένοι. Και ευχαριστούμε και όλους, ειδικά τον εισαγγελέα, την πρόεδρο, όλους τους ευχαριστούμε. Και όλον τον κόσμο που ήρθε και μας συμπαραστάθηκε. Και αυτοί που δεν ήρθαν και αυτοί μας συμπαραστάθηκαν, νοερά, με τον τρόπο τους. Η εκκλησία, οι ιερείς, όλοι προσεύχονταν για εμάς» συνεχίζει ο Θεολόγος Δαλακλίδης.
Ο πατέρας της 34χρονης Ζωής δεν θα ξεχάσει ποτέ. Πώς θα μπορούσε άλλωστε;
«Ξεχνιέται αυτό το πράγμα; Εδώ τους γονείς σου δεν μπορείς να ξεχάσεις όταν τους χάνεις, όχι το ίδιο σου το παιδί. Πώς να ξεχαστεί αυτό το πράγμα, που έγινε μέσα στο σπίτι μας… Είναι δυνατόν να ξεχαστεί; Δεν ξεχνιέται. Και, μάλιστα, με τον τρόπο που έγινε, με τέτοιον τρόπο… Τι να σας πω; Να μην τύχει σε κανέναν κάτι τέτοιο. Ούτε στον εχθρό μου. Ούτε στον ίδιο δεν θέλω, αν αποκτήσει παιδί, να συμβεί κάτι τέτοιο.
Δεν έχουμε τέτοιους νόμους για να μείνει στη φυλακή. Τα ακούμε και τα βλέπουμε. Όλοι οι δολοφόνοι είναι έξω»
