Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε «ιστορικά χαμηλά» για πρώτη φορά στην μακρόχρονη πορεία του.
Θα παρατηρήσει κάποιος ότι, μετά τα τραγικά γεγονότα και την ανάληψη εξ ολοκλήρου της ευθύνης της σωτηρίας της χώρας από την οικονομική κατάρρευση, αντί να πηγαίνει καλύτερα πηγαίνει ολοένα και χειρότερα.
Δεν θέλω να πιστέψω ότι ζούμε την «υλοποίηση ενός σχεδίου», που θα οδηγήσει εν τέλει το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα στην διάσπαση και στην εξαφάνισή του.
Και για να μαθαίνουν και να διδάσκονται κάποιοι νεόκοποι Ηρακλειδείς.
Κάποτε… στο συνέδριο του 96, κάποιοι καλοθελητές, άρχισαν να μαζεύουν υπογραφές απ τους συνέδρους, για το ποιοι ήσαν υπέρ του να εκλεγεί πρόεδρος ο κ. Σημίτης.
Κάποιοι μάλιστα από τους πρωτεργάτες, επιχειρούσαν να «αξιοποιήσουν» και το ότι τότε ο κ. Σημίτης ήταν Πρωθυπουργός, υποσχόμενοι καρέκλες στο κράτος και διάφορες άλλες ιδιότητες.
Αυτά βέβαια γίνονταν, χωρίς να τα γνωρίζει ο τότε Πρωθυπουργός και μετέπειτα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Κώστας Σημίτης, οι πρωταγωνιστές δε αυτής της πρωτοβουλίας ήσαν κατά κύριο λόγο αυτοί, που αργότερα έκαναν μεγάλη ζημιά και στον Κώστα Σημίτη και φυσικά στο ΠΑΣΟΚ.
Δηλαδή, οι τότε Ηρακλειδείς, «Βασιλικότεροι του Βασιλέως».
Στην ουσία δηλαδή, ζητούσαν ανοικτή ψηφοφορία και κάτω από τρομακτικές πιέσεις, ο τότε πρόεδρος του συνεδρίου Γιάννης Σουλαδάκης, απέτρεψε αυτή την διασπαστική διαδικασία και το συνέδριο, με καθαρές διαδικασίες, εξέλεξε πρόεδρο τον κ. Σημίτη.
Αυτό ήταν ένα παράδειγμα ωριμότητας και ενότητας για το ΠΑΣΟΚ.
Η μόνη όμως λύση που έχει σήμερα το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός του, είναι να ασχοληθεί με την ισχυροποίηση και την ενότητα του ίδιου του ΠΑΣΟΚ και να προχωρήσει σε συνέδριο ανασυγκρότησής του.
Όλοι οι άλλοι, οι έκτος ΠΑΣΟΚ προσφερόμενοι για τη… συμπαράταξη των δυνάμεων της κεντροαριστεράς και την συγκρότηση της ΔΗΠΑΡ, να συγκροτήσουν δικό τους πολιτικό φορέα που μπορεί να αποτελέσει συμμαχική δύναμη με το ΠΑΣΟΚ, εν όψει εκλογών.
Χωριστές κουβέντες, χωριστά τσανάκια, καθαρές σχέσεις. καθένας κουμάντο στον χώρο του και οι «πρόθυμοι σύμμαχοι» στον δικό τους το χώρο.
Και κάποιες συμβουλές…
Η δημοσιοποίηση οργανώσεων του ΠΑΣΟΚ από τη Χαριλάου Τρικούπη, υπέρ η κατά της διεξαγωγής εκτάκτου συνεδρίου, πολιτικά σημαίνει διάσπαση.
Η επανάληψη στις επόμενες εκλογές, του τρόπου που κατέβηκε η ελιά στις ευρωεκλογές, με απόφαση μόνο της ηγεσίας και στις εθνικές εκλογές ως ΔΗΠΑΡ, πάλι με απόφαση μόνο της ηγεσίας, ερήμην της βάσης του ΠΑΣΟΚ, είναι ένα δεύτερο λάθος που δεν πρέπει να γίνει.
Ο σεβασμός της βάσης του ΠΑΣΟΚ απ όλους, είναι όρος απαράβατος και πρωτίστως από την ηγεσία του.
Την ενότητα του χώρου του ΠΑΣΟΚ, είναι υποχρεωμένη να την εξασφαλίζει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και κατά κύριο λόγο ο Πρόεδρός του.
Εξάλλου, η ιδιότητα του προέδρου από μόνη της, είναι συμβολισμός ενότητας, αλλά εκτός από συμβολισμός, οφείλει να είναι και έκφραση ουσίας και αυτό αφορά ΜΟΝΟ την ηγεσία.
