Τρεις μήνες μετά τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι που δέχτηκε έξω από την εργασία της στην Καλλιθέα η Ιωάννα πήρε εξιτήριο από το Θριάσιο νοσοκομείο και από το μεσημέρι της Πέμπτης βρίσκεται στο σπίτι της.
Ύστερα από 7 χειρουργεία ο πρώτος κύκλος της αποκατάστασης του προσώπου της Ιωάννας ολοκληρώθηκε και τώρα ξεκινάει το επόμενο στάδιο το οποία θα είναι εξίσου δύσκολο στην προσπάθειά της να επιστρέψει σε μία φυσιολογική ζωή.
Η Ιωάννα μίλησε για πρώτη φορά για τους τρεις αυτούς μήνες, επέλεξε να ευχαριστήσει όλους όσους τη στήριξαν ενώ θύμισε ότι τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Κλείνοντας τις δηλώσεις η Ιωάννα αναφέρθηκε και στη δικαιοσύνη που περιμένει να αποδοθεί όπως αρμόζει σε μία τέτοια επίθεση μίσους.
«Ο πρώτος κύκλος έκλεισε. Σχεδόν τρεις μήνες και επτά (7) χειρουργεία μετά την, εντελώς άδικη, σε βάρος μου απόπειρα ανθρωποκτονίας επιχειρείται η πρώτη έξοδός μου και πάλι στην ζωή.
Τόσο εγώ όσο και η οικογένειά μου θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους εκείνους που μας στήριξαν και μας συμπαραστάθηκαν στον αγώνα που δώσαμε και εξακολουθούμε να δίνουμε. Αξίζει όμως μια ιδιαίτερη μνεία στους αστυνομικούς της ΕΛ.ΑΣ που αφιέρωσαν εκατοντάδες ώρες για να εξιχνιάσουν την εναντίον μου δολοφονική απόπειρα, σε πείσμα όλων εκείνων που τους κατηγορούσαν για αδυναμία επιλύσεως της, στους ιατρούς, τους νοσηλευτές και το προσωπικό του Θριάσιου Νοσοκομείου που με περιέβαλαν με αγάπη, στοργή και χαμόγελο, χωρίς την φροντίδα των οποίων δεν θα ήμουν σε θέση να τολμήσω να αντικρίσω τον κόσμο ξανά. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στους θεράποντες ιατρούς μου κ.κ. Μαρία Καλοφώνου, Μαρία Μπάφα, Γεώργιο Κιμιωνή, άριστους επαγγελματίες και ανθρώπους, οι οποίοι με αντιμετώπισαν σαν να ήμουν δικός τους άνθρωπος και με έμαθαν να μην λυγίζω, έκαναν δε τα πάντα για την αποκατάσταση των τραυμάτων μου, στους συγγενείς μου, που με στήριξαν τόσο πολύ ψυχολογικά και μου συμπαραστάθηκαν στον δύσκολο αγώνα μου, στους απλούς άγνωστους ανθρώπους, που με τα μηνύματά τους, τα γράμματά τους, την στήριξή τους και τις ευχές τους συνεχώς μου έδιναν κουράγιο και με έκαναν να πιστεύω πως δεν είμαι μόνη στην προσπάθειά μου.
Εννοείται πως ο Γολγοθάς μου δεν τελειώνει εδώ, αφού για πολλούς ακόμα μήνες θα μπαινοβγαίνω συνεχώς στο Νοσοκομείο. Δεν γνωρίζω επίσης το τελικό αποτέλεσμα και την τελική εικόνα μου, όμως η έξοδός μου στον κόσμο είναι μια πρώτη, μικρή, νίκη.
Σας ευχαριστώ όλους που με στηρίξατε και συνεχίζετε να με στηρίζετε με διακριτικότητα, ευαισθησία και καλοσύνη, δείχνοντάς μου πως ο κόσμος δεν είναι μόνο σκληρός και χυδαίος, αλλά έχει και την πλευρά της αγάπης, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης. Ελπίζω τελικά να τα καταφέρω και να αποδοθεί και η δικαιοσύνη, όπως αρμόζει»
