Αν ψάχνετε τον απόλυτο οδηγό επιβίωσης στην Ελλάδα, μάλλον πρέπει να ζητήσετε μαθήματα οικιακής οικονομίας από τον Κωνσταντίνο Φιρινίδη και τη σύντροφό του. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που έρχονται στο φως για την υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», το ζευγάρι στα χαρτιά βίωνε το δικό του οικονομικό δράμα, αφού δήλωνε πως ζούσε με το… ταμείο ανεργίας.
Βέβαια, τα μαθηματικά της εφορίας είχαν μια ελαφρώς διαφορετική άποψη. Την τετραετία 2021-2024, ο 37χρονος πρόεδρος της οργάνωσης δήλωσε συνολικά έσοδα μόλις 47.000 ευρώ. Την ίδια ακριβώς περίοδο, όμως, οι δαπάνες του εκτοξεύτηκαν στα 183.000 ευρώ. Πώς γίνεται να βγάζεις 47 χιλιάρικα και να ξοδεύεις 183; Αυτό ακριβώς προσπαθούν να καταλάβουν τώρα οι Αρχές, εξετάζοντας αν η «μαύρη τρύπα» των 136.000 ευρώ καλυπτόταν τελικά από τον κουμπαρά με τις δωρεές των πολιτών για τα βαριά άρρωστα παιδιά.
Και αν αναρωτιέστε πώς γίνεται κανείς να μην πήρε χαμπάρι τι γινόταν τόσα χρόνια, η απάντηση είναι ένα μικρό αριστούργημα ελληνικής γραφειοκρατίας. Η «Παιδική Χαρά» δεν υπήρχε καν στο επίσημο μητρώο όπου έπρεπε να είναι γραμμένη. Πού ήταν δηλωμένη; Σε ένα παλιό αρχείο μιας υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, η οποία είχε κατεβάσει ρολά από το… 2015!
Επίσημος σκοπός της οργάνωσης σε εκείνο το σκονισμένο αρχείο ήταν, λέει, η «παροχή επισιτιστικής βοήθειας σε άπορα παιδιά στο εξωτερικό». Έτσι, η μεν υπηρεσία του ΥΠΕΞ δεν μπορούσε να την ελέγξει επειδή πολύ απλά είχε καταργηθεί, το δε κανονικό μητρώο δεν την έλεγχε επειδή δεν την είχε καν στη λίστα του. Κοινώς, μάζευαν ανενόχλητοι χρήματα από εράνους σε ένα απόλυτο θεσμικό κενό.
Έρανοι για νεκρά παιδιά και «στημένα» στα τοπικά
Εκεί που η ειρωνεία τελειώνει και ξεκινάει η απόλυτη φρίκη, είναι στις υπόλοιπες πτυχές που ερευνούν οι Αρχές. Στο μικροσκόπιο βρίσκονται καταγγελίες ότι η οργάνωση έστηνε διαδικτυακούς εράνους για να συγκινήσει τον κόσμο, ζητώντας χρήματα για παιδιά στο εξωτερικό τα οποία είχαν ήδη φύγει από τη ζωή.
Και επειδή το σουρεαλιστικό του πράγματος δεν έχει ταβάνι, ερευνάται ακόμα και ο ισχυρισμός ότι μέρος από τα χρήματα του φιλανθρωπικού έργου κατέληγε στο ποδόσφαιρο, και συγκεκριμένα στο στήσιμο αγώνων σε τοπικό πρωτάθλημα. Από το ταμείο ανεργίας και τις δωρεές πόνου, μέχρι τα τοπικά ντέρμπι, η υπόθεση έχει πραγματικά τα πάντα.
