Δεν μασάμε πλέον στην τρομοκρατία. Τώρα τιμωρούμε.
Δεν είναι πια κατάσταση αυτή, να μας τρομοκρατούν κάθε φορά ντόπιοι και ξένοι ολιγάρχες, κι εμείς, οι κάποτε υπερήφανοι Έλληνες, να τρέχουμε σαν τρομαγμένη αγέλη, την ίδια στιγμή που μας τα παίρνουν όλα. Δεν πάει άλλο πια. Αυτή τη φορά να πάνε στο διάβολο.
Ξέρετε ότι στο τσίρκο δένουν τους ελέφαντες με ένα απλό σχοινί από ένα
παλουκάκι; Γιατί όμως το κάνουν αυτό οι υπεύθυνοι του τσίρκου, αφού ο ελέφαντας έχει τέτοια δύναμη που μπορεί όχι μόνο να κόψει το σχοινί που τον έχουν δεμένο, ακόμα και αλυσίδες, αλλά θα μπορούσε να γκρεμίσει ολόκληρο το τσίρκο;
Απλά, δένουν έτσι συνεχώς τον ελέφαντα από τότε που είναι μικρό ελεφαντάκι με το ίδιο σχοινί στο ίδιο παλουκάκι. Το μικρό ελεφαντάκι προσπαθεί να ξεφύγει αλλά δεν μπορεί. Αυτή του η αδυναμία καταγράφεται στο υποσυνείδητό του και μεγαλώνοντας έχει καταγράψει στο μυαλό του ότι δεν μπορεί ποτέ να ξεφύγει από αυτό το ελαφρύ δέσιμο. Έτσι ο τεράστιος ελέφαντας μένει ασάλευτος εκεί, δεμένος στο παλουκάκι του, ενώ με μια απλή κίνησή του (κάτι όμως που δεν το γνωρίζει), θα μπορούσε να απελευθερωθεί.
Ακριβώς την ίδια τακτική εφαρμόζουν και σε μας τους Έλληνες, ντόπιοι και ξένοι νταβατζήδες, με τη συνεχή τρομοκράτηση του λαού από τις αρχές του 2010 μέχρι σήμερα. Μας έχουν δέσει στο παλουκάκι της πτώχευσης με το σχοινί του ευρώ (λες και δεν είμαστε ήδη πτωχευμένοι, αλλά δεν το γνωρίζουμε), ώστε να παραμένουμε ακίνητοι την ίδια ώρα που μας κλέβουν τη ζωή μας και τις περιουσίες μας.
Δεν μασάμε όμως πλέον. Τώρα τιμωρούμε.
