“Αφεντικό, πέφτουμε!”
Θυμάστε εκείνον τον παλιό πονηρό, τον Τζέιμς Κάρβιλ; Τον τύπο που δούλευε με τον Κλίντον και έβγαλε τη φράση «είναι η οικονομία, βλάκα». Ε, λοιπόν, αυτός κάποτε είχε πει πως άμα ξαναγεννιόταν, δε θα ήθελε να ’ναι ούτε πρόεδρος ούτε πάπας ούτε αστέρι του μπέιζμπολ. Θα ήθελε, λέει, να γίνει αγορά ομολόγων. Γιατί; Γιατί αυτή – λέει – τρομοκρατεί τους πάντες.
Αν τον ρωτούσες σήμερα, μετά τα καραγκιοζιλίκια του Τραμπ, ίσως να το σκεφτόταν αλλιώς. Ίσως να ήθελε να γυρίσει πίσω ως… χρηματιστήριο. Γιατί εκεί έγινε το μεγάλο νταβαντούρι.
Ο Τραμπ, βλέπεις, αποφάσισε να βγάλει λόγο και να ρίξει κάτι τσουχτερούς δασμούς για να “ελευθερώσει”, λέει, την οικονομία. Όμως το χρηματιστήριο δεν μάσησε. Του γύρισε την πλάτη και βούτηξε 5% σε μια μέρα – χειρότερα κι από την εποχή της καραντίνας. Όχι αστεία.
Ο Τραμπ νόμιζε πως με τους δασμούς θα φτιάξει εργοστάσια, θα ρίξει ανεργία, θα πλουτίσουν όλοι. Αλλά η αγορά είχε άλλη άποψη. Τρόμαξε. Φοβήθηκε ότι θα μπούμε σε φάση ύφεσης με τσίμπημα στις τιμές – ένας επικίνδυνος στασιμοπληθωρισμός. Το χειρότερο σενάριο.
Οι μεγάλες εταιρείες, τύπου Apple και Nike, που φέρνουν εξαρτήματα από Κίνα και Ευρώπη, τώρα βλέπουν τα κόστη να ανεβαίνουν. Και τι κάνουν; Τα μετακυλούν στους καταναλωτές. Δηλαδή, εμάς.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι άλλες χώρες – Καναδάς, Κίνα, Ε.Ε. – δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια. Ετοιμάζονται να απαντήσουν με δασμούς στα δικά μας προϊόντα. Δηλαδή, ο καυγάς πάει να γίνει κανονικός εμπορικός πόλεμος. Σαν να μη μας έφταναν τα δικά μας, θα μας κόψουν και τις εξαγωγές.
Κι όλα αυτά, τη στιγμή που η Fed προσπαθεί να τιθασεύσει τον πληθωρισμό. Αλλά άμα αρχίσουν να ανεβαίνουν κι άλλο οι τιμές, τι να κάνει κι αυτή; Να ρίξει επιτόκια και να τα κάνει χειρότερα;
Ο Τραμπ μπορεί να λέει ότι δεν τον νοιάζει να πονέσουμε λίγο τώρα για να ‘ρθει μετά η ευημερία, αλλά άμα το χρηματιστήριο συνεχίσει να λιώνει δισεκατομμύρια από τις τσέπες των πολιτών, δεν τον βλέπω να αντέχει για πολύ. Γιατί όταν ο κόσμος βλέπει τον λογαριασμό του επενδυτικού του να κάνει βουτιά, δεν σκέφτεται ούτε στρατηγικές ούτε πατριωτισμούς – μόνο ποιος φταίει.
Και σε αυτή την περίπτωση, όλα δείχνουν… Τραμπ.
