Ωραία, ας πιάσουμε το μολύβι κι ας γράψουμε δυο αράδες όπως θα τα λέγαμε και στο καφενείο, χωρίς περιστροφές και ψεύτικες ελπίδες. Γιατί με τα παραμύθια που μας σερβίρουν κάθε μέρα από τη Μέση Ανατολή, έχουμε χορτάσει.
Το ίδιο έργο σε λούπα, με κομπάρσους τους απελπισμένους
Διαβάζω τους τίτλους και νιώθω σαν να βλέπω επανάληψη κακής ταινίας. «Η Χαμάς σφίγγει τον κλοιό», λέει. «Αμφίβολη η εκεχειρία». Μα επιτέλους, ποιος νοήμων άνθρωπος πίστεψε στ’ αλήθεια ότι θα ήταν αλλιώς; Ποιος είδε φως στο τούνελ, όταν το ίδιο το τούνελ είναι φτιαγμένο για να κρύβει όπλα και όχι για να οδηγεί στην ελπίδα;
Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Το να μιλάμε για «εκεχειρία» με μια οργάνωση που ο λόγος ύπαρξής της είναι η καταστροφή του γείτονα, είναι σαν να προσπαθείς να πείσεις τον λύκο να γίνει vegan. Θα σου πει «ναι» μέχρι να πεινάσει ξανά. Και η Χαμάς πεινάει συνέχεια. Πεινάει για εξουσία, για αίμα, για τη διαιώνιση του μίσους που την κρατάει ζωντανή.
Και ποιον «κλοιό» σφίγγει αλήθεια; Νομίζουμε ότι τον σφίγγει γύρω από το Ισραήλ; Αυτό είναι το παραμύθι για τους αφελείς. Τον πραγματικό κλοιό, τη θηλιά στον λαιμό, τη σφίγγει γύρω από τον ίδιο τον λαό της Γάζας. Αυτούς τους ταλαίπωρους ανθρώπους που τους χρησιμοποιεί σαν ανθρώπινες ασπίδες, σαν πιόνια στη σκακιέρα του τρόμου. Τους παίρνει την ανθρωπιστική βοήθεια για να ταΐσει τους μαχητές της και αφήνει τα γυναικόπαιδα να ψάχνουν στα συντρίμμια για ένα κομμάτι ψωμί. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο σκληρή κι αν ακούγεται.
Κάθε φορά που ο κόσμος πάει να πει «φτάνει πια, ας βρεθεί μια λύση», πετάγεται η Χαμάς και βάζει φωτιά στο σπίτι. Όχι στο σπίτι του εχθρού, αλλά στο δικό της. Γιατί ξέρει καλά πως μέσα στις φλόγες και τον θρήνο, αυτή επιβιώνει. Μέσα στην απελπισία, αυτή δυναμώνει. Ο πόνος των Παλαιστινίων είναι το οξυγόνο της.
Και από την άλλη, έχεις ένα Ισραήλ που απαντά με μια δύναμη πυρός δυσανάλογη, ισοπεδώνοντας τα πάντα στο πέρασμά του, και στο τέλος της ημέρας, τι καταφέρνει; Να σκοτώσει χιλιάδες αμάχους και να φυτρώσει τους τρομοκράτες της επόμενης γενιάς. Ένας φαύλος κύκλος που βολεύει τους ακραίους και από τις δύο πλευρές.
Οπότε, ας αφήσουμε τις αναλύσεις για το ποιος μεσολαβητής πήγε πού και τι δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ. Αυτά είναι για την κατανάλωση. Η ουσία είναι μία και δεν αλλάζει: όσο η Χαμάς κρατάει όμηρο έναν ολόκληρο λαό και όσο ο κόσμος αντιμετωπίζει το πρόβλημα επιδερμικά, με ευχολόγια και προσωρινές παύσεις πυρός, το μόνο που θα βλέπουμε θα είναι κι άλλοι γύροι αίματος.
Και η επόμενη είδηση για «αμφίβολη εκεχειρία» θα είναι απλώς η επιβεβαίωση ότι η παράνοια συνεχίζεται. Μην περιμένετε τίποτα διαφορετικό.
