Ρε παιδιά, γίνεται χαμός αυτές τις μέρες με το βιβλίο του Τσίπρα. Ανοίγεις τηλεόραση, μπαίνεις ίντερνετ, παντού συζητήσεις επί συζητήσεων. Αλλά ξέρετε τι κατάλαβα εγώ τελικά από όλη αυτή την ιστορία; Ένα πράγμα βγάζει μάτι και είναι η απόλυτη ομολογία της αποτυχίας για την περιβόητη «πρώτη φορά αριστερά».

Μας λέει λοιπόν ο «κατεργάρης» ο Αλέξης –μέσα από το βιβλίο αλλά και όσα ακούγονται γύρω γύρω– το εξής αμίμητο: Ότι αυτός ήταν μια χαρά, αλλά τον «κρέμασαν» οι συνεργάτες του! Παραδέχεται δηλαδή, εμμέσως πλην σαφώς, ότι αυτοί που είχε δίπλα του τα έκαναν μαντάρα, τα «σκ@τωσαν» κανονικά και γι’ αυτό έχασε το τρένο.

Κάτσε όμως ρε φίλε να τα βάλουμε κάτω, γιατί θα τρελαθούμε τελείως.

Σύμφωνα με τα δικά σου λόγια Αλέξη, μας λες ότι είχες μια κακή κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που αντί να σκίσει τα μνημόνια «με ένα νόμο κι ένα άρθρο» όπως μας φλόμωνες προεκλογικά, μας φόρτωσε καινούργια. Μια κυβέρνηση που μας έβαλε στα capital controls με τα νταούλια και τους ζουρνάδες να βαράνε στο βάθος, που διέλυσε χιλιάδες επιχειρήσεις και νοικοκυριά, που ξεπούλησε το Μακεδονικό και μας έκανε ρεζίλι διεθνώς.

Και έρχεσαι τώρα και μας λες τι; Ότι δεν φταις εσύ ο Πρωθυπουργός, αλλά φταίει ο ο Καμμένος και η υπόλοιπη «κουστωδία» που μάζεψες γύρω σου;

Ε, λοιπόν, ΔΕΚΤΟΝ! Ας πούμε ότι έχεις δίκιο.

Αλλά εδώ είναι η παγίδα που έπεσες μόνος σου: Αν φταίει το πλήρωμα, τότε εσύ ήσουν κακός καπετάνιος. Πολύ κακός. Γιατί εσύ τους διάλεξες, εσύ τους ανέχτηκες, εσύ κυβερνούσες μαζί τους. Δεν γίνεται να είσαι ο ηγέτης και να λες «δεν ήξερα, δεν είδα».

Και το θράσος δεν έχει πάτο. Έρχεσαι σήμερα, ελάχιστα χρόνια μετά, και ζητάς ξανά την ψήφο του λαού; Του ίδιου λαού που εσύ και η «συμμορία» σου –όπως λες ουσιαστικά– προδώσατε;

Αυτά φίλες και φίλοι, αλήθεια σας λέω, μόνο στην Ελλάδα γίνονται… Μόνο εδώ.