Την Κυριακή 11 Ιανουαρίου, η πλήρης εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έπιασε ένα ορόσημο. Μόνο που, για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, είναι μάλλον η πιο ντροπιαστική επέτειος στα 25 χρόνια που βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας του – μια χώρα που κοντεύει να ρίξει στα βράχια.

Μιλάμε για την 1.418η μέρα από την αρχή του πολέμου. Μπορεί να μη σας λέει κάτι το νούμερο, αλλά έχει τεράστια σημασία: η περιβόητη “Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση” που ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια (και που υποτίθεται ότι θα έφερνε μια εύκολη νίκη σε λίγες μέρες) πλέον έχει κρατήσει περισσότερο από όσο πολέμησε η Ρωσία εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (1941-1945).

Δύο πόλεμοι στα ίδια σχεδόν χώματα, αλλά με εντελώς διαφορετική εξέλιξη. Το 1941, ο Στάλιν πιάστηκε στον ύπνο αγνοώντας τις προειδοποιήσεις για επίθεση. Αντίθετα, ο Ζελένσκι ήξερε πολύ καλά τι ερχόταν. Παρόλα αυτά, ενώ ο στρατός του Στάλιν υποχώρησε εκατοντάδες χιλιόμετρα, ο σημερινός στρατός του Πούτιν, παρότι έριξε στη μάχη αμέτρητους άνδρες και τανκς, έχει καταφέρει να προχωρήσει ελάχιστα. Η Ουκρανία ελέγχει ακόμα πάνω από το 80% των εδαφών της.

Η μόνη ελπίδα του Πούτιν πλέον είναι να εκβιάσει τη Δύση, μπας και αναγκάσει το Κίεβο σε μια άδικη συμφωνία ειρήνης. Αλλά γιατί κόλλησε έτσι η ρωσική μηχανή; Ας δούμε τους 3 βασικούς λόγους.

1. Διαφθορά: Τα δισεκατομμύρια που έκαναν φτερά

Θυμάστε εκείνες τις ατελείωτες φάλαγγες των ρωσικών τανκς που πήγαιναν για το Κίεβο τον πρώτο καιρό και τελικά δεν έφτασαν ποτέ; Ε, αυτό ακριβώς δείχνει τι πάει στραβά στον ρωσικό στρατό: η ανεξέλεγκτη διαφθορά.

Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης. Από το 2011-2012, το κράτος έδωσε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια για να εκσυγχρονιστεί ο στρατός μέσα σε μια δεκαετία. Το πλάνο έλεγε ότι το 70% του εξοπλισμού θα ήταν καινούργιο. Πού πήγαν τα λεφτά; Πολύ απλά, κλάπηκαν. Πολλές από τις παραδόσεις όπλων δεν έγιναν ποτέ και κάποιοι γέμισαν τις τσέπες τους.

2. Απειθαρχία και διάλυση

Δεν ήταν μόνο τα μεγάλα οπλικά συστήματα που έλειπαν. Ακόμα και τα πιο απλά πράγματα είχαν αφεθεί στην τύχη τους. Τα οχήματα δεν είχαν συντηρηθεί ποτέ σωστά, με αποτέλεσμα να μένουν στον δρόμο πριν καν πλησιάσουν τον στόχο τους.

Και το χειρότερο; Βασικές προμήθειες, όπως καύσιμα και φαγητό, αντί να πάνε στους στρατιώτες, πουλήθηκαν στη μαύρη αγορά! Ακόμα και σήμερα, οι Ρώσοι φαντάροι στο μέτωπο αναγκάζονται να πληρώσουν από την τσέπη τους για φαγητό ή να ψάχνουν μόνοι τους για να φάνε. Υπάρχουν μάλιστα ιστορίες που αναφέρουν ότι οι στρατιώτες έφτασαν στο σημείο να σκοτώνουν και να ψήνουν περιστέρια στην πρώτη γραμμή για να μην πεθάνουν από την πείνα.

3. Ανύπαρκτη επιμελητεία (Logistics)

Με όλα αυτά, δεν είναι παράξενο που η Ρωσία ζορίζεται απίστευτα να συντηρήσει τον στρατό της. Όταν παραμελείς την άμυνά σου για δεκαετίες, δεν σώζεται η παρτίδα σε μια νύχτα. Ο πόλεμος έχει γίνει πλέον πόλεμος φθοράς.

Σύμφωνα με έκθεση του βρετανικού Chatham House (Ιούλιος 2025), οι διεθνείς κυρώσεις απλώς έκαναν τα πράγματα χειρότερα. Η Ρωσία παλεύει να παράγει όπλα, αλλά δεν τα καταφέρνει λόγω οικονομικών προβλημάτων, έλλειψης εργατικών χεριών, τεράστιας διαφθοράς και κακού ποιοτικού ελέγχου.

Η μάχη των όπλων: Ρωσικά “παλιοσίδερα” εναντίον έξυπνης τεχνολογίας

Όλη αυτή η διαφθορά και η κακή οργάνωση φαίνονται ξεκάθαρα στον οπλισμό που βλέπουμε στο πεδίο της μάχης. Η σύγκρουση κατέληξε να είναι ένα μάθημα για το πώς η ποιότητα (και η εξυπνάδα) κερδίζει την καθαρή ποσότητα.

Τι πήγε στραβά με τα Ρωσικά όπλα:

• Τανκς (Σειρά T-72, T-90): Έγιναν κυριολεκτικά παλιοσίδερα. Τα ρωσικά άρματα έχουν ένα τεράστιο σχεδιαστικό λάθος: αποθηκεύουν τα πυρομαχικά τους ακριβώς κάτω από τον πύργο. Με ένα καλό χτύπημα, τα πυρομαχικά ανατινάζονται και ο πύργος του τανκ εκτοξεύεται δεκάδες μέτρα στον αέρα! Επιπλέον, τα συστήματα ενεργής προστασίας που υποτίθεται ότι είχαν πληρωθεί αδρά για να τα προστατεύουν… αγνοούνται.
• Πυροβολικό 2S19 Msta-S: Αυτό το αυτοκινούμενο πυροβόλο ήταν το καμάρι των Ρώσων και η ραχοκοκαλιά των επιθέσεών τους. Το πρόβλημα; Η φθορά στις κάννες από την υπερβολική χρήση και η έλλειψη ποιοτικών ανταλλακτικών (λόγω κυρώσεων) τα έχει κάνει συχνά αναξιόπιστα.

Πώς οι Ουκρανοί τους έκαναν τη ζωή “πατίνι”:

• Javelin & NLAW: Οι “φονιάδες των τανκς”. Αυτοί οι δυτικοί αντιαρματικοί πύραυλοι χτυπούν τα ρωσικά τανκς από πάνω, ακριβώς στο σημείο που η θωράκιση είναι πιο λεπτή. Εκμεταλλεύτηκαν τέλεια το σχεδιαστικό λάθος που αναφέραμε παραπάνω.
• HIMARS: Ίσως το πιο καθοριστικό όπλο της Δύσης. Επειδή η Ρωσία έχει χάλια logistics και χρειάζεται τεράστιες αποθήκες πυρομαχικών κοντά στο μέτωπο, οι Ουκρανοί χρησιμοποίησαν τους πυραύλους HIMARS για να τις ανατινάζουν από δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, με χειρουργική ακρίβεια.
• Drones (FPV): Φθηνά, εμπορικά drones των 500 ευρώ στα οποία δένουν εκρηκτικά. Αντικατέστησαν την έλλειψη ακριβού ουκρανικού πυροβολικού, κυνηγώντας ρωσικά τεθωρακισμένα και στρατιώτες μέσα σε χαρακώματα, κάνοντας τη ρωσική προέλαση εφιάλτη.

Τι περιμένουμε από εδώ και πέρα;

Μετά από τόσες αποτυχίες στο μέτωπο και απώλειες “έξυπνων” όπλων, μοιάζει απίθανο η Ρωσία να επιχειρήσει σύντομα επίθεση στην Πολωνία ή στις Βαλτικές χώρες. Όμως, οι αυτοκρατορικές ορέξεις του Πούτιν δεν πρόκειται να εξαφανιστούν. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ίσως η μόνη λύση για σταθερή ειρήνη στο μέλλον να είναι η παρουσία στρατευμάτων του ΝΑΤΟ ως “ασπίδα”.

Παράλληλα, το μέλλον της ρωσικής οικονομίας φαίνεται πιο ζοφερό από ποτέ. Σύμφωνα με τις ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες, η σημερινή κατάσταση θυμίζει την κρίση στο τέλος της Σοβιετικής Ένωσης, όπου η οικονομική τρύπα κρυβόταν προσωρινά κάτω από το χαλί με δανεικά.

Το συμπέρασμα; Όπως σημειώνει έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (Ιανουάριος 2026), η Δύση πρέπει να σταματήσει να “αγοράζει” το παραμύθι ότι η Ρωσία είναι ανίκητη. Αντίθετα, πρέπει να πατήσει πάνω στις αδυναμίες του Κρεμλίνου και να στηρίξει ουσιαστικά την Ουκρανία, ώστε να υπάρξει επιτέλους μια σοβαρή διαπραγμάτευση.