Η Τεχεράνη μετράει άλλη μια τεράστια απώλεια. Η ιρανική κρατική τηλεόραση και το ίδιο το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης βγήκαν το πρωί της Παρασκευής και το ανακοίνωσαν επίσημα: Ο στρατηγός Αλί Μοχάμεντ Ναϊνί είναι νεκρός.
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Ναϊνί δεν ήταν ένας απλός στρατιωτικός που βρισκόταν στο πεδίο της μάχης. Ήταν ο εκπρόσωπος Τύπου και ο βασικός υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων των Φρουρών. Με απλά λόγια; Ήταν η απόλυτη «φωνή» του καθεστώτος και ο βασικός εγκέφαλος πίσω από την προπαγάνδα και τον ψυχολογικό πόλεμο του Ιράν.
Σύμφωνα με όσα έρχονται στο φως, ο στρατηγός σκοτώθηκε τα ξημερώματα κατά τη διάρκεια ενός σαρωτικού μπαράζ αεροπορικών επιθέσεων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Οι βομβαρδισμοί έκαναν σκόνη στρατηγικά κέντρα διοίκησης μέσα στην ίδια την Τεχεράνη και στην περιοχή του Καράτζ. Λίγο αργότερα, και ο ισραηλινός στρατός (IDF) βγήκε και επιβεβαίωσε πως τον έβγαλαν από τη μέση.
Και δεν έφυγε μόνος του. Μαζί με τον Ναϊνί, τα βλήματα φαίνεται πως εξουδετέρωσαν και τον Εσμαΐλ Αχμαντί, ο οποίος ήταν το μεγάλο κεφάλι των μυστικών υπηρεσιών της παραστρατιωτικής οργάνωσης «Μπασίτζ».
O Ναϊνί ήταν λαλίστατος μέχρι την τελευταία στιγμή. Μόλις πριν από τρεις μέρες, κουνούσε το δάχτυλο σε Αμερική και Ισραήλ, απειλώντας τους με μια «Τετάρτη που θα κάψει τον εχθρό», πατώντας πάνω στην τοπική «Γιορτή της Φωτιάς» (Τσαρσανμπέ Σουρί).
Μάλιστα, κυριολεκτικά μερικές ώρες πριν σκοτωθεί, βγήκε στο εθνικό δίκτυο του Ιράν και περηφανευόταν ότι «ακόμα και μέσα στον πόλεμο, εμείς συνεχίζουμε και παράγουμε βαλλιστικούς πυραύλους». Λίγο μετά, οι βόμβες τον βρήκαν.
Η εξόντωση του Ναϊνί δεν είναι ένα τυχαίο χτύπημα. Έρχεται να δέσει το γλυκό σε μια εβδομάδα-εφιάλτη για την ηγεσία του Ιράν. Υπενθυμίζουμε ότι μόλις την περασμένη Τρίτη, το καθεστώς έχασε άλλους δύο κορυφαίους αξιωματούχους: τον Αλί Λαριτζανί (Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας) και τον Γκουλάμ Ρεζά Σολεϊμανί (αρχηγός της πολιτοφυλακής Μπασίτζ).
Είναι πλέον πεντακάθαρο ότι οι σύμμαχοι δεν χτυπάνε μόνο ραντάρ και αποθήκες όπλων. Έχουν βάλει στο σημάδι τα ίδια τα κέντρα αποφάσεων, δείχνοντας στην ηγεσία του Ιράν ότι πλέον κανείς τους δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο.
