Μια εξομολόγηση που κόβει την ανάσα. Ο πατέρας της 16χρονης Λυδίας, της κοπέλας που έβαλε τέλος στη ζωή της τον περασμένο Ιανουάριο, αποφάσισε να μιλήσει δημόσια — και αυτά που είπε δύσκολα τα ξεχνάς.
Με αφορμή το τραγικό περιστατικό με τις δύο 17χρονες στην Ηλιούπολη, ο πατέρας της Λυδίας μίλησε στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» του OPEN και μοιράστηκε όσα ζει από τη μέρα που έχασε την κόρη του.
Η Λυδία, όπως την περιέγραψε ο πατέρας της, ήταν ένα ευαίσθητο κορίτσι που δυσκολευόταν να βρει τη θέση της ανάμεσα στους συνομηλίκους της. Είχε έναν δίδυμο αδερφό που διαγνώστηκε με βαριά μορφή αυτισμού όταν ήταν μόλις 3 χρονών — κάτι που, σύμφωνα με τον πατέρα της, άφησε το αποτύπωμά του και στη δική της ψυχολογία.
«Στο γυμνάσιο είχε μία εσωστρέφεια και αντιμετώπιζε προβλήματα κοινωνικοποίησης. Είχε κάνει πολλές προσπάθειες να έρθει σε επαφή με παιδιά της ηλικίας της, όμως υπήρχαν και κάποια περιστατικά μπούλινγκ στο σχολείο. Ήταν κάτι που τη στεναχωρούσε και τη σημάδεψε», είπε ο πατέρας της.
Η ίδια το είχε εκφράσει αυτό στην αδερφή της με τον πιο απλό τρόπο: «Τι άλλο να κάνω για να μπορέσω να έχω μία φίλη;» Μιλούσε για μια απλή παρέα. Έναν κολλητό ή μια κολλητή. Τίποτα παραπάνω.
Προσπαθούσε να κερδίσει αποδοχή με κάθε τρόπο
Η Λυδία δεν ήταν ένα παιδί που τα παράτησε. Αντίθετα — έδινε τον καλύτερό της εαυτό σε κάθε τομέα. Ήταν άριστη μαθήτρια, ασχολούνταν με σπορ, κρατούσε το δωμάτιό της σε τάξη. Προσπαθούσε, με κάθε μέσο που διέθετε, να γίνει αρεστή, να γίνει αποδεκτή.
«Προσπαθούσε με τις επιδόσεις της στο σχολείο να κερδίσει αποδοχή, αλλά δεν το εισέπραττε», είπε με πόνο ο πατέρας της. «Ήταν ένας άνθρωπος θησαυρός, με πλούτο στο δημιουργικό κομμάτι. Προφανώς είχε άγχη που την πίεζαν».
«Είχε ανάγκη να την αγκαλιάσουν»
Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι προσπαθούσε να πλησιάσει την κόρη του, να της δείξει ότι είναι εκεί. «Αντιλήφθηκα ότι χρειαζόταν ειδική στήριξη. Προσέγγισα το παιδί — στην αρχή ήταν επιφυλακτική και μαζί μου. Είχε ανάγκη να μιλήσει, να αισθανθεί καλά, να την αγκαλιάσουν».
Υπήρχαν σημάδια, όπως λέει. Έλεγε ότι στεναχωριέται, ότι ζορίζεται, ότι δεν την εκτιμούν. Βρισκόταν στη φάση προετοιμασίας για εξετάσεις και η πίεση ήταν μεγάλη. «Είχα την αίσθηση ότι μου έλεγε όσα βίωνε. Προφανώς αυτό δεν ίσχυε», είπε.
Η κηδεία που του έσπασε την καρδιά — αλλά και τον συγκίνησε
Αυτό που δεν θα ξεχάσει ποτέ είναι η μέρα της κηδείας. Ήρθε όλο το σχολείο. Εκείνα τα παιδιά που η Λυδία πίστευε ότι δεν την ήθελαν, ήταν εκεί.
«Συγκινήθηκα εκείνη την ημέρα. Χάρηκα τόσο πολύ που μας τίμησαν, έστω και κατόπιν των γεγονότων. Να ήσουν εδώ παιδάκι μου να δεις πόσοι είναι οι φίλοι σου και πόσο σε αγαπάνε…»
Δεν άφησε σημείωμα. Και αυτό, όπως λέει, είναι το ερώτημα που θα τον βασανίζει για πάντα. «Γιατί παιδάκι μου μας το έκανες αυτό;». Η απάντηση που έχει καταλήξει να δίνει ο ίδιος στον εαυτό του: «Δεν ήθελε να μας στεναχωρήσει. Μας αγαπούσε τόσο πολύ. Θεώρησε ότι αν συνέχιζε να υπάρχει, θα μας επιβάρυνε».
Το μήνυμά του στα παιδιά
Πριν κλείσει, ο πατέρας της Λυδίας απευθύνθηκε κατευθείαν στους νέους:
«Όταν βλέπετε έναν συμμαθητή ή μια συμμαθήτριά σας που απομακρύνεται, δεν μιλάει — μην τον κοροϊδεύετε, μην του επιτίθεστε. Κάντε την κίνηση. Μιλήστε του.»
Λίγες λέξεις. Αλλά ίσως οι πιο σημαντικές που θα ακούσει ένα παιδί φέτος.
📞 Αν εσύ ή κάποιος κοντινός σου περνάει δύσκολα, μπορείς να καλέσεις την Τηλεφωνική Γραμμή Πρόληψης Αυτοκτονίας: 10306 (24ώρες, δωρεάν).
