Είναι γνωστό πως η παχυσαρκία είναι βασικός παράγοντας που οδηγεί στην υπέρταση και κατά συνέπεια στον αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.
Αλλά μέχρι σήμερα δεν υπήρχε ακριβής επιστημονική εξήγηση για το λόγο που η υπέρταση πάει “χέρι-χέρι” με το υπερβολικό σωματικό βάρος.
Ομάδα επιστημόνων από το πανεπιστήμιο Monash στην Αυστραλία και τον πανεπιστήμιο του Cambridge στην Αγγλία, έρχεται τώρα να εξηγήσει το πώς και το γιατί συμβαίνει αυτό. Σύμφωνα με την σχετική έκθεση που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Cell, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η λεπτίνη είναι ο σύνδεσμος μεταξύ της παχυσαρκίας και της υπέρτασης.
Η λεπτίνη είναι μια ορμόνη που ρυθμίζει την ποσότητα του λίπους που αποθηκεύει το σώμα. Απελευθερώνεται από τα λιποκύτταρα και κυκλοφορεί στο αίμα μέχρι να να φτάσει στον εγκέφαλο, όπου ελέγχει τα σήματα που ενεργοποιούν την αποθήκευση της ενέργειας σε αποθέματα λίπους, αλλά και την απελευθέρωση ενέργειας από τα εν λόγω αποθεματικά ενέργειας.
Εκτός από το να ρυθμίζει τη δαπάνη και αποθήκευση ενέργειας του οργανισμού, η λεπτίνη ρυθμίζει επίσης το αίσθημα της πείνας και γι’ αυτό αναφέρεται και ως η ορμόνη που ελέγχει το “αίσθημα κορεσμού”.
Για τις ανάγκες της έρευνας, οι επιστήμονες συνέκριναν υγιείς ανθρώπους και υγιή ποντίκια-πειραματόζωα με ανθρώπους και ποντίκια (αντίστοιχα) που είχαν πρόβλημα στην παραγωγή λεπτίνης.
Διαπίστωσαν ότι μια αύξηση της λεπτίνης στα παχύσαρκα ποντίκια οδήγησε σε αύξηση της αρτηριακής τους πίεσης, αλλά όχι αν είχαν ήδη ανεπάρκεια λεπτίνης, ή δεν θα μπορούσαν να την επεξεργαστούν, επειδή οι εγκέφαλοί τους δεν διέθεταν υποδοχείς λεπτίνης.
Αντίστοιχα, οι ερευνητές διαπίστωσαν μια παρόμοια επίδραση της λεπτίνης και στον άνθρωπο. Μερικοί άνθρωποι που είχαν ανεπάρκεια λεπτίνης ή δυσλειτουργία των υποδοχέων λεπτίνης εξαιτίας μιας γενετικής διαταραχής, είχαν χαμηλή αρτηριακή πίεση, παρά το γεγονός ότι ήταν παχύσαρκοι.
Σε ένα άλλο μέρος της ίδιας μελέτης, οι ερευνητές έδειξαν ότι η επίδραση της λεπτίνης στην πίεση του αίματος διεξάγεται μέσω κυκλωμάτων σε ένα τμήμα του υποθαλάμου στον εγκέφαλο (dorsomedial hypothalamus – DMH).
Όταν ανέστειλαν πλήρως την παραγωγή της λεπτίνης ή τη λειτουργία των υποδοχέων λεπτίνης σε αυτό το μέρος του εγκεφάλου σε παχύσαρκα ποντίκια, σημειώθηκε ταχεία μείωση της αρτηριακής τους πίεσης ανεξάρτητα από το αν αυτά ήταν υπέρβαρα ή όχι.
Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι στα θηλαστικά (όπως ο άνθρωπος) η λεπτίνη είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις αλλαγές στο σωματικό βάρος και τις αλλαγές στην πίεση του αίματος.
Και επισημαίνουν ότι η στόχευση της λεπτίνης θα μπορούσε μελλοντικά να αποτελέσει έναν χρήσιμο τρόπο αντιμετώπισης της παχυσαρκίας και των συναφών της προβλημάτων, όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακή νόσος.
