Με τον όρο ουρηθρικό σύνδρομο χαρακτηρίζουμε ένα σύνολο συμπτωμάτων τα οποία κατά γενικό κανόνα περιλαμβάνουν συχνοουρία, αίσθηση επιτακτικής ούρησης, υπερηβικό άλγος, αλλά και πόνο στην ουρήθρα.
Το σύνδρομο εκδηλώνεται συχνότερα κατά τη γόνιμη ηλικία του ατόμου και λιγότερο στη νεαρή.
Όπως είναι γνωστό, όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να οδηγήσουν λανθασμένα στο συμπέρασμα πως πρόκειται για ουρολοίμωξη, ωστόσο στην περίπτωση του συγκεκριμένου συνδρόμου τα αποτελέσματα της καλλιέργειας των ούρων είναι αρνητικά.
Τι μπορεί να προκαλέσει το ουρηθρικό σύνδρομο
Μέχρι σήμερα, τα αίτια του συνδρόμου παραμένουν ασαφή, ωστόσο οι ουρολόγοι έχουν καταλήξει σε συγκεκριμένες θεωρίες, οι οποίες είναι:
– Υποκυστική απόφραξη: Απόφραξη σε επίπεδο κάτω από την ουροδόχο κύστη, ανατομική ή λειτουργική
– Χρόνια φλεγμονή της ουρήθρας ή τμήματος της ουροδόχου κύστης
– Σωματοποίηση ψυχολογικών διαταραχών
Πώς πραγματοποιείται η διάγνωση
Επειδή, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, τα αίτια πρόκλησης παραμένουν αδιευκρίνιστα, η διάγνωση από το γιατρό πραγματοποιείται εξ αποκλεισμού.
Συγκεκριμένα, ο ουρολόγος θα πρέπει να αποκλείσει μία πληθώρα παθήσεων, οι οποίες είναι δυνατόν να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα, με την κυστεοσκόπηση να κρίνεται σε κάθε περίπτωση απαραίτητη.
Τρόποι αντιμετώπισης του ουρηθρικού συνδρόμου
Σήμερα, το ουρηθρικό σύνδρομο αντιμετωπίζεται με διαστολή της ουρήθρας. Τα αποτελέσματα της μεθόδου αυτής, βέβαια, είναι βραχυπρόθεσμα και για το λόγο αυτό πολλοί συστήνουν επανάληψη των διαστολών κάθε 3-6 μήνες.
Παράλληλα, άλλοι –λιγότερο δημοφιλείς- μέθοδοι αντιμετώπισης είναι η εσωτερική ουρηθροτομή και η ουρηθροπλαστική.
Τέλος, συστήνεται η ψυχολογική υποστήριξη, αλλά και ειδικές θεραπείες, όπως είναι οι διαθερμίες των φλεγμονωδών αλλοιώσεων στον βλεννογόνο της ουροδόχου κύστης ή μη ειδικές θεραπείες, όπως τα θερμά εδρόλουτρα, με την αποτελεσματικότητά τους ωστόσο να μην είναι τεκμηριωμένη.
